Γλυκά:
Batman, the dark knight. Μια από τις καλύτερες μεταφορές comic, φιλοσοφημένο σενάριο, ωραία εφέ και συνταρακτική ερμηνεία από τον Ledger (R.I.P) στο ρόλο του Jocker. Μην το χάσετε.
Iron Man. Δεν το περίμενα τόσο καλό. Μπορεί να βγάζει ένα μιλιταρισμό αλλά δεν είναι αποστειρωμένο ούτε μόνο για Αμερικανάκια. Τα εφέ του είναι μακράν τα ποιό εντυπωσιακά.
Wanted. Για μια στιγμή βγάζουμε το μυαλό μας από το κρανίο και απολαμβάνουμε δράση και Angelina να κάνει παλαβά με το αυτοκίνητο. Όποιος το δει δεν θα το μετανιώσει. Καλοί ηθοποιοί και καταιγιστικός ρυθμός.
The Incredible Hulk. Μετά την πατάτα του πρώτου Hulk ήρθε ο Norton να δώσει υπόσταση στο ρόλο και ένα καλοδουλεμένο σενάριο, πάνω στο μοτίβο του Iron Man. Στην τελευταία σκηνή του έργου εμφανίζεται μάλιστα ο Downey Jr. προμηνύοντας μια κοινή επόμενη ταινία. Όσοι γουστάρουν Marvel comics θα το απολαύσουν.
Ξινά:
Hellboy II: The Golden Army. Μόνο για τα εφέ αξίζει, δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Τίμια πατάτα.
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. Απίστευτη μαλακία, προκαλεί θλίψη. Καμία σχέση με την ειρωνεία και το στυλ του αυθεντικού. Ο Ford ποτέ δεν ήταν σοβαρός ηθοποιός αλλά εδώ είναι για λύπηση. Μακριά.
Ι-4 Λούφα και απαλλαγή. Κρίμα, μια ακόμα αρπαχτή. Άνευρο, γεμάτο κλισέ και βλακώδες, δήθεν politically correct σενάριο. Μόνο για Γυμνάσια και βγάλε.
Ένα γενικότερο σχόλιο: η δημογραφική σύσταση του πληθυσμού των multiplex πλέον αντικατοπτρίζεται στα είδη των ταινιών. Τα τελευταία 10-15 χρόνια ο κινηματογράφος έχει για καλύτερους πελάτες τα παιδιά 8-18 ετών. Οι 'μεγάλοι' είναι σπίτι και βλέπουν DVD, ίδιο και οι φοιτητές ας είναι καλά τα torrents. Έτσι οι παραγωγές πλέον κεντράρουν στα γούστα των πελατών με άφθονη δράση και comic book action heros. Σε λίγα χρόνια νομίζω ο κινηματογράφος θα γίνει μια διασκέδαση για λίγους σε αίθουσες-σαλονάκια με φαί, ανέσεις και άλλα λούσα σαν αυτές του Village στο Cosmos.