Κάνετε να ακούγετε σαν να υπάρχει κάποιο θέμα, αόρατο σαν το τέρας στην ομίχλη του "The fog". Μια και είμαστε σε περίοδο καρναβαλιού ας αφήσουμε τα σοβαρά και ας βρεθούμε για σουτζουκάκια στο Ασβεστοχώρι. Ο Χρήστος παρακαλώ να δώσει οδηγίες για το πως ακριβώς πάμε, αν και είναι στο κέντρο του χωριού. Το επόμενο ΠΣΚ (21-23 Φεβ) θα είμαι εκτός πόλης αλλά μπορούμε να βρεθούμε εντός της εβδομάδας το βραδάκι, μετά τις 21:00. Ψηφίστε μέρα και ώρα στα σχόλια.
Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013
Αυτό που έχω / Αυτό που λείπει
Τα Πανίνι που δεν θα πεθάνουν ποτέ
Ο Ουμπέρτο Πανίνι πέθανε σε ηλικία 83 ετών και το gazzetta.gr σας κάνει μία αναδρομή στην δημιουργία των αυτοκόλλητων Panini αλλά και γιατί θα παραμείνουν αθάνατα.
Το γράμμα και η επιστροφή
Μία ημέρα ο Ουμπέρτο δέχτηκε ένα γράμμα στο σπίτι του. Το γραμματόσημο πάνω στον φάκελο έδειχνε την προέλευση του φακέλου. Ήταν από την Ιταλία την πατρίδα του, την χώρα την οποία εγκατέλειψε για να ξεκινήσει μια νέα ζωή πέρα από τον Ατλαντικό στη Βενεζουέλα το 1957.
Ταλαντούχος μηχανικός, ο Ουμπέρτο είχε απολυθεί από το εργοστάσιο της Maserati της εταιρίας αυτοκινήτων στην Μόντενα την ιδιαίτερηα την «πέφτει» στην ερωμένη του εργοδηγού και απολύθηκε σχεδόν επί τόπου. Κουβαλώντας αυτή την «ντροπή» αποφάσισε να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του και να φύγει για την Λατινική Αμερική και να εργαστεί στις πετρελαιοπηγές.
Όταν ο Ουμπέρτο άνοιξε την επιστολή, κατάλαβε αμέσως ποιος ήταν ο αποστολέας. Ο τρόπος γραφής, αλλά και η υπογραφή του φαίνονταν οικεία. Ήταν ένα από τα τρία του αδέρφια, ο Τζιουζέπε. «Γύρνα πίσω στην Ιταλία. Σε χρειαζόμαστε. Η Αμερική είναι εδώ τώρα», του έγραφε ο Τζιουζέπε προτρέποντάς τον να επιστρέψει ξανά στην χώρα του.
Η Ιταλία εκείνη την εποχή μπορούσες να την χαρακτηρίσεις ως η χώρα της ευκαιρίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 50 και στις αρχές του 60’ η χώρα ανθούσε. Ένα οικονομικό θαύμα είχε πραγματοποιηθεί. Είχε ξεκινήσει η ανάπτυξη και η ζωή των Ιταλών γινόταν καλή.
Η οικογένεια του Ουμπέρτο είχε ένα περίπτερο στην Corso Duomo την κεντρική πλατεία της Μόντενα. Την εποχή που τα αδέρφια εργάζονταν εκεί ο Τζιουζέπε μαζί με τον άλλον αδερφό Μπενίτο είχαν μία φαεινή ιδέα. Όλοι οι πελάτες τους διάβαζαν για το ποδόσφαιρο στις ροζ σελίδες της La Gazzetta dello Sport, ενώ δεν σταματούσαν να ακούνε τις εκπομπές με τις αγώνες και τις μεταδόσεις στο ραδιόφωνο. Έτσι, οι ίδιοι σκέφτηκαν γιατί να μην προσπαθήσουν να επωφεληθούν από αυτό το πάθος που έχει κατακλύσει τους συμπατριώτες τους.
Κι εγένετο άλμπουμ Πανίνι
Η ιδέα τους ήταν απλή αλλά και πρωτότυπη. Αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα άλμπουμ, ένα άλμπουμ με αυτοκόλλητα. Το πρωτότυπο, «calciatori 1960-1961», δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Ήταν την επόμενη χρονιά που γίνεται γνωστό και προκαλεί πανικό. Με εξώφυλλο τον τεράστιο Νιλς Λίντχολμ της Μίλαν να κάνει κεφαλιά με την μπάλα το άλμπουμ γίνεται ανάρπαστο. Άνθρωποι έρχονταν ξανά και ξανά για να αγοράσουν τα αυτοκόλλητα
Τα αδέρφια Πανίνι δεν προλάβαιναν τις παραγγελίες. Και για τον λόγο αυτό ο Τζιουζέπε το 1964 απευθύνθηκε στον Ουμπέρτο για να τους βοηθήσει. Ο Μπενίτο είχε αναλάβει την διανομή, ενώ ο Φράνκο ήταν ο διαχειριστής. Το θέμα όμως ήταν ότι χρειάζονταν κι έναν μηχανικό. Ο Ουμπέρτο απάντησε καταφατικά στο κάλεσμα του αδερφού του επέστρεψε στην Μόντενα όπου κι εφηύρε το Fifimatic, ένα μηχάνημα που μπορούσε να κόψει, να αναμιγνύει και να συσκευάζει τα αυτοκόλλητα. Πλέον κανένας δεν θα μπορούσε να τους ανταγωνιστεί.
Η επιχείρηση Πανίνι ήταν αυστηρά οικογενειακή μέχρι το 1988 και από τότε έχει αλλάξει πολλούς ιδιοκτήτες ανάμεσά τους και η Marvel Entertainment Group, προτού επανέλθει υπό ιταλική κατοχή το 1999. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περσινή χρονιά είχε κέρδη 637 εκατ. ευρώ και λειτουργεί σε 110 χώρες.
Κληρονομιά
Ο Ουμπέρτο ήταν ο τελευταίος από τα αδέρφια Πανίνι που παρέμενε εν ζωή και ο θάνατος του στις 29 Νοεμβρίου σε ηλικία 83 ετών βάζει τέλος σε μία εποχή. Μπορεί πλέον να μην είναι κανένας από τα αδέρφια εν ζωή αλλά αφήνουν πίσω μία μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά.
Το όνομά τους είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο, αλλά και στην Ιταλία, έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Σε όλη την χώρα από την Σικελία μέχρι τα σύνορα με την Ελβετία και την Αυστρία, στις εκκλησίες και στις πλατείες, παιδιά κρατούσαν στα χέρια τους χαρτάκια που έγραφαν Ce l’ho (Αυτό που έχω)-Ce lo manca (Αυτό που λείπει) . Ήταν ένας απλός τρόπος για να τιμήσουν έναν άνθρωπο που συνδύασε την παρουσία του με πολλές γενιές και το όνομά του ακούγεται μέχρι σήμερα.
Γεμίζοντας τις σελίδες της ομάδας σου αλλά και ολόκληρο το άλμπουμ στο σύνολό του ήταν μία πολύ ικανοποιητική αίσθηση. Με τον τρόπο αυτό αυξανόταν η γνώση αλλά και η εμπειρία στο χώρο του ποδοσφαίρου «Υπήρχε χρόνος για να μάθουν τα ονόματα όχι μόνο των μεγάλων ομάδων, αλλά ακόμα και των αναπληρωματικών της Πίζας», ανέφερε ένα σχόλιο στην Corriere della Sera για την επίδραση των Πανίνι στα παιδιά.
Δημιούργησε θρύλους
Εκτός από γνώση οι Πανίνι δημιούργησαν με ντκαι θρύλους. Ο μέσος και αρχηγός της Ίντερ, Μπρούνο Μπόλτσι είναι γνωστός στο ευρύτερο κοινό για το γεγονός ότι είναι το πρώτο αυτοκόλλητο Πανίνι που δημιουργήθηκε το 1961-62 παρά για το γεγονός ότι κατέκτησε το Scudetto την επόμενη σεζόν.
Δεν είναι λίγοι οι ποδοσφαιριστές που έγιναν διάσημοι παρότι μέσα στον αγωνιστικό χώρο δεν διακρίνονταν ιδιαίτερα για τις τεχνικές τους αρετές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Introvabili που σημαίνει οι δυσεύρετοι και την αποτελούσαν ο δυναμικός αμυντικός της Νοβάρα Τζιοβάνι Ουντοβιτσιτς με το φαλακρό κεφάλι και το μουστάκι, ο λίμπερο της Γιουβέντους Ερνέστο Καστάνο καθώς κι ένα μέλος της μεγάλης Ίντερ, ο Τζιανφράνκο Μπεντίν.
Ο πιο διάσημος από όλους, όμως, ήταν ο τερματοφύλακας της Αταλάντα Πιερλουίτζι Πιτσαμπαλα. Όταν ο Πανίνι είχε στείλει τους φωτογράφους στο Μπέργκαμο για να φωτογραφήσει τους ποδοσφαιριστές ενόψει της σεζόν 1963-64 ο Πιτσαμπαλα ήταν τραυματίας και απουσίαζε από την φωτογράφηση. Το λεύκωμα πήγε για εκτύπωση χωρίς το όνομά του. Μήνες αργότερα κυκλοφόρησε νέο άλμπουμ έχοντας τον πορτιέρο των Μπεργκαμάσκι μέσα και είναι από τα πιο δυσεύρετα πλέον.
Επίσης, παλιά αυτοκόλλητα παραμένουν συλλεκτικά. Μπορεί να μην έχουν την ίδια αξία όπως αυτό του Όνους Βάγκνερ (η πιο διάσημη κάρτα μπέιζμπολ) που κάποτε ανήκε στον θρύλο του χόκεϊ επί πάγου Γουέιν Γκρέτσκι η οποία εκτιμάται σε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια σε αξία, αλλά έχουν και αυτά την αξία τους. Μία βόλτα να κάνει κανείς στο διαδίκτυο θα βρει ένα πλήρες αντίγραφο του πρώτου άλμπουμ της σεζόν 1961-62 να αποτιμάται για 2.500 ευρώ.
Αθάνατο το έργο τους
Το σίγουρο είναι ότι μιλάμε για μία πραγματική ομορφιά. Τα πρόσωπα για τα αυτοκόλλητα αλλάζουν από εποχή σε εποχή και μαζί τους οι εμφανίσεις των ομάδων όπως και η εξωτερική μορφή των πρωταγωνιστών. Παρόλα αυτά ένας παίκτης βρίσκεται στο εξώφυλλο από το 1965. Ο λόγος για τον Κάρλο Παρόλα ο οποίος κατέκτησε δύο φορές το πρωτάθλημα με την Γιουβέντους, αλλά έγινε διάσημος κυρίως για το τέλειο ψαλίδι σε έναν αγώνα απέναντι στην Φιορεντίνα στις 15 Ιανουαρίου του 1950. Μπορεί ο Παρόλα να μην είχε σκοράρει-το ψαλίδι ήταν απομάκρυνση της μπάλας από την μικρή περιοχή της Γιουβέντους σε μία «λευκή» ισοπαλία- αλλά αισθητικά ήταν το ψαλίδι αυτό άγγιξε την τελειότητα.
Ο φωτογράφος Κοράντο Μπιάνκι κατάφερε με την κάμερά του να αποτυπώσει το ψαλίδι το οποίο στη συνέχεια έγινε το σύμβολο των άλμπουμ κάνοντας τον Παρόλα αθάνατο. Οι Πανίνι πάντως, δεν παρήγαγαν μόνο άλμπουμ ή αυτοκόλλητα. Μας δίδαξαν πολλά πράγματα για το παιχνίδι αλλά και για την κοινωνία της εποχής.
Άλλωστε τότε οι άνθρωποι δεν είχαν τις απεριόριστες επιλογές που έχουμε σήμερα «Υπήρχε ένα συγκεκριμένο άλμπουμ, μία ενδεκάδα, ένα πρωτάθλημα, και μία συγκεκριμένη ώρα για τα παιχνίδια και η Κυριακή σου αποκτούσε νόημα», έγραψε η Corriere για να προσθέσει: «Με κάθε σεβασμό στην σημερινή ποδοσφαιρική Ιταλία, δεν σημαίνει ότι το παλιό ήταν καλύτερο, απλά ήταν διαφορετικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να το επαναφέρουμε ή να το κυνηγήσουμε, αλλά το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να το θυμόμαστε γιατί το παρελθόν εξακολουθεί να έχει κάτι να μας διδάξει»
Μπορεί με τα πέρασμα του χρόνου οι αναμνήσεις να σβήνουν σιγά σιγά αλλά όχι εκείνη των άλμπουμ Πανίνι. Ο Ουμπέρτο και τα αδέρφια του μπορεί πλέον να μην συνεχίζουν, αλλά το έργο τους παραμένει βαθιά μέσα στην λαϊκή συνείδηση της Ιταλίας ελπίζοντας ότι δεν θα ξεχαστεί. Ο υπογράφων πάντως δεν θα το ξεχάσει.
(εικονογράφηση: Praktorinos)
http://www.gazzetta.gr/stili/to-mauro-kouti/article/567344/ta-panini-poy-den-tha-pethanoyn-pote
Ο Ουμπέρτο Πανίνι πέθανε σε ηλικία 83 ετών και το gazzetta.gr σας κάνει μία αναδρομή στην δημιουργία των αυτοκόλλητων Panini αλλά και γιατί θα παραμείνουν αθάνατα.
Το γράμμα και η επιστροφή
Μία ημέρα ο Ουμπέρτο δέχτηκε ένα γράμμα στο σπίτι του. Το γραμματόσημο πάνω στον φάκελο έδειχνε την προέλευση του φακέλου. Ήταν από την Ιταλία την πατρίδα του, την χώρα την οποία εγκατέλειψε για να ξεκινήσει μια νέα ζωή πέρα από τον Ατλαντικό στη Βενεζουέλα το 1957.
Ταλαντούχος μηχανικός, ο Ουμπέρτο είχε απολυθεί από το εργοστάσιο της Maserati της εταιρίας αυτοκινήτων στην Μόντενα την ιδιαίτερηα την «πέφτει» στην ερωμένη του εργοδηγού και απολύθηκε σχεδόν επί τόπου. Κουβαλώντας αυτή την «ντροπή» αποφάσισε να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του και να φύγει για την Λατινική Αμερική και να εργαστεί στις πετρελαιοπηγές.
Όταν ο Ουμπέρτο άνοιξε την επιστολή, κατάλαβε αμέσως ποιος ήταν ο αποστολέας. Ο τρόπος γραφής, αλλά και η υπογραφή του φαίνονταν οικεία. Ήταν ένα από τα τρία του αδέρφια, ο Τζιουζέπε. «Γύρνα πίσω στην Ιταλία. Σε χρειαζόμαστε. Η Αμερική είναι εδώ τώρα», του έγραφε ο Τζιουζέπε προτρέποντάς τον να επιστρέψει ξανά στην χώρα του.
Η Ιταλία εκείνη την εποχή μπορούσες να την χαρακτηρίσεις ως η χώρα της ευκαιρίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 50 και στις αρχές του 60’ η χώρα ανθούσε. Ένα οικονομικό θαύμα είχε πραγματοποιηθεί. Είχε ξεκινήσει η ανάπτυξη και η ζωή των Ιταλών γινόταν καλή.
Η οικογένεια του Ουμπέρτο είχε ένα περίπτερο στην Corso Duomo την κεντρική πλατεία της Μόντενα. Την εποχή που τα αδέρφια εργάζονταν εκεί ο Τζιουζέπε μαζί με τον άλλον αδερφό Μπενίτο είχαν μία φαεινή ιδέα. Όλοι οι πελάτες τους διάβαζαν για το ποδόσφαιρο στις ροζ σελίδες της La Gazzetta dello Sport, ενώ δεν σταματούσαν να ακούνε τις εκπομπές με τις αγώνες και τις μεταδόσεις στο ραδιόφωνο. Έτσι, οι ίδιοι σκέφτηκαν γιατί να μην προσπαθήσουν να επωφεληθούν από αυτό το πάθος που έχει κατακλύσει τους συμπατριώτες τους.
Κι εγένετο άλμπουμ Πανίνι
Η ιδέα τους ήταν απλή αλλά και πρωτότυπη. Αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα άλμπουμ, ένα άλμπουμ με αυτοκόλλητα. Το πρωτότυπο, «calciatori 1960-1961», δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Ήταν την επόμενη χρονιά που γίνεται γνωστό και προκαλεί πανικό. Με εξώφυλλο τον τεράστιο Νιλς Λίντχολμ της Μίλαν να κάνει κεφαλιά με την μπάλα το άλμπουμ γίνεται ανάρπαστο. Άνθρωποι έρχονταν ξανά και ξανά για να αγοράσουν τα αυτοκόλλητα
Τα αδέρφια Πανίνι δεν προλάβαιναν τις παραγγελίες. Και για τον λόγο αυτό ο Τζιουζέπε το 1964 απευθύνθηκε στον Ουμπέρτο για να τους βοηθήσει. Ο Μπενίτο είχε αναλάβει την διανομή, ενώ ο Φράνκο ήταν ο διαχειριστής. Το θέμα όμως ήταν ότι χρειάζονταν κι έναν μηχανικό. Ο Ουμπέρτο απάντησε καταφατικά στο κάλεσμα του αδερφού του επέστρεψε στην Μόντενα όπου κι εφηύρε το Fifimatic, ένα μηχάνημα που μπορούσε να κόψει, να αναμιγνύει και να συσκευάζει τα αυτοκόλλητα. Πλέον κανένας δεν θα μπορούσε να τους ανταγωνιστεί.
Η επιχείρηση Πανίνι ήταν αυστηρά οικογενειακή μέχρι το 1988 και από τότε έχει αλλάξει πολλούς ιδιοκτήτες ανάμεσά τους και η Marvel Entertainment Group, προτού επανέλθει υπό ιταλική κατοχή το 1999. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περσινή χρονιά είχε κέρδη 637 εκατ. ευρώ και λειτουργεί σε 110 χώρες.
Κληρονομιά
Ο Ουμπέρτο ήταν ο τελευταίος από τα αδέρφια Πανίνι που παρέμενε εν ζωή και ο θάνατος του στις 29 Νοεμβρίου σε ηλικία 83 ετών βάζει τέλος σε μία εποχή. Μπορεί πλέον να μην είναι κανένας από τα αδέρφια εν ζωή αλλά αφήνουν πίσω μία μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά.
Το όνομά τους είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο, αλλά και στην Ιταλία, έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Σε όλη την χώρα από την Σικελία μέχρι τα σύνορα με την Ελβετία και την Αυστρία, στις εκκλησίες και στις πλατείες, παιδιά κρατούσαν στα χέρια τους χαρτάκια που έγραφαν Ce l’ho (Αυτό που έχω)-Ce lo manca (Αυτό που λείπει) . Ήταν ένας απλός τρόπος για να τιμήσουν έναν άνθρωπο που συνδύασε την παρουσία του με πολλές γενιές και το όνομά του ακούγεται μέχρι σήμερα.
Γεμίζοντας τις σελίδες της ομάδας σου αλλά και ολόκληρο το άλμπουμ στο σύνολό του ήταν μία πολύ ικανοποιητική αίσθηση. Με τον τρόπο αυτό αυξανόταν η γνώση αλλά και η εμπειρία στο χώρο του ποδοσφαίρου «Υπήρχε χρόνος για να μάθουν τα ονόματα όχι μόνο των μεγάλων ομάδων, αλλά ακόμα και των αναπληρωματικών της Πίζας», ανέφερε ένα σχόλιο στην Corriere della Sera για την επίδραση των Πανίνι στα παιδιά.
Δημιούργησε θρύλους
Εκτός από γνώση οι Πανίνι δημιούργησαν με ντκαι θρύλους. Ο μέσος και αρχηγός της Ίντερ, Μπρούνο Μπόλτσι είναι γνωστός στο ευρύτερο κοινό για το γεγονός ότι είναι το πρώτο αυτοκόλλητο Πανίνι που δημιουργήθηκε το 1961-62 παρά για το γεγονός ότι κατέκτησε το Scudetto την επόμενη σεζόν.
Δεν είναι λίγοι οι ποδοσφαιριστές που έγιναν διάσημοι παρότι μέσα στον αγωνιστικό χώρο δεν διακρίνονταν ιδιαίτερα για τις τεχνικές τους αρετές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Introvabili που σημαίνει οι δυσεύρετοι και την αποτελούσαν ο δυναμικός αμυντικός της Νοβάρα Τζιοβάνι Ουντοβιτσιτς με το φαλακρό κεφάλι και το μουστάκι, ο λίμπερο της Γιουβέντους Ερνέστο Καστάνο καθώς κι ένα μέλος της μεγάλης Ίντερ, ο Τζιανφράνκο Μπεντίν.
Ο πιο διάσημος από όλους, όμως, ήταν ο τερματοφύλακας της Αταλάντα Πιερλουίτζι Πιτσαμπαλα. Όταν ο Πανίνι είχε στείλει τους φωτογράφους στο Μπέργκαμο για να φωτογραφήσει τους ποδοσφαιριστές ενόψει της σεζόν 1963-64 ο Πιτσαμπαλα ήταν τραυματίας και απουσίαζε από την φωτογράφηση. Το λεύκωμα πήγε για εκτύπωση χωρίς το όνομά του. Μήνες αργότερα κυκλοφόρησε νέο άλμπουμ έχοντας τον πορτιέρο των Μπεργκαμάσκι μέσα και είναι από τα πιο δυσεύρετα πλέον.
Επίσης, παλιά αυτοκόλλητα παραμένουν συλλεκτικά. Μπορεί να μην έχουν την ίδια αξία όπως αυτό του Όνους Βάγκνερ (η πιο διάσημη κάρτα μπέιζμπολ) που κάποτε ανήκε στον θρύλο του χόκεϊ επί πάγου Γουέιν Γκρέτσκι η οποία εκτιμάται σε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια σε αξία, αλλά έχουν και αυτά την αξία τους. Μία βόλτα να κάνει κανείς στο διαδίκτυο θα βρει ένα πλήρες αντίγραφο του πρώτου άλμπουμ της σεζόν 1961-62 να αποτιμάται για 2.500 ευρώ.
Αθάνατο το έργο τους
Το σίγουρο είναι ότι μιλάμε για μία πραγματική ομορφιά. Τα πρόσωπα για τα αυτοκόλλητα αλλάζουν από εποχή σε εποχή και μαζί τους οι εμφανίσεις των ομάδων όπως και η εξωτερική μορφή των πρωταγωνιστών. Παρόλα αυτά ένας παίκτης βρίσκεται στο εξώφυλλο από το 1965. Ο λόγος για τον Κάρλο Παρόλα ο οποίος κατέκτησε δύο φορές το πρωτάθλημα με την Γιουβέντους, αλλά έγινε διάσημος κυρίως για το τέλειο ψαλίδι σε έναν αγώνα απέναντι στην Φιορεντίνα στις 15 Ιανουαρίου του 1950. Μπορεί ο Παρόλα να μην είχε σκοράρει-το ψαλίδι ήταν απομάκρυνση της μπάλας από την μικρή περιοχή της Γιουβέντους σε μία «λευκή» ισοπαλία- αλλά αισθητικά ήταν το ψαλίδι αυτό άγγιξε την τελειότητα.
Ο φωτογράφος Κοράντο Μπιάνκι κατάφερε με την κάμερά του να αποτυπώσει το ψαλίδι το οποίο στη συνέχεια έγινε το σύμβολο των άλμπουμ κάνοντας τον Παρόλα αθάνατο. Οι Πανίνι πάντως, δεν παρήγαγαν μόνο άλμπουμ ή αυτοκόλλητα. Μας δίδαξαν πολλά πράγματα για το παιχνίδι αλλά και για την κοινωνία της εποχής.
Άλλωστε τότε οι άνθρωποι δεν είχαν τις απεριόριστες επιλογές που έχουμε σήμερα «Υπήρχε ένα συγκεκριμένο άλμπουμ, μία ενδεκάδα, ένα πρωτάθλημα, και μία συγκεκριμένη ώρα για τα παιχνίδια και η Κυριακή σου αποκτούσε νόημα», έγραψε η Corriere για να προσθέσει: «Με κάθε σεβασμό στην σημερινή ποδοσφαιρική Ιταλία, δεν σημαίνει ότι το παλιό ήταν καλύτερο, απλά ήταν διαφορετικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να το επαναφέρουμε ή να το κυνηγήσουμε, αλλά το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να το θυμόμαστε γιατί το παρελθόν εξακολουθεί να έχει κάτι να μας διδάξει»
Μπορεί με τα πέρασμα του χρόνου οι αναμνήσεις να σβήνουν σιγά σιγά αλλά όχι εκείνη των άλμπουμ Πανίνι. Ο Ουμπέρτο και τα αδέρφια του μπορεί πλέον να μην συνεχίζουν, αλλά το έργο τους παραμένει βαθιά μέσα στην λαϊκή συνείδηση της Ιταλίας ελπίζοντας ότι δεν θα ξεχαστεί. Ο υπογράφων πάντως δεν θα το ξεχάσει.
(εικονογράφηση: Praktorinos)
http://www.gazzetta.gr/stili/to-mauro-kouti/article/567344/ta-panini-poy-den-tha-pethanoyn-pote
Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013
A date with Elvis
Aπό τη στιγμή που είδα την επίγεια θεά Poison Ivy
ντυμένη "διαβολάκι στα χρυσά"
σε εκείνη τη βιτρίνα της Προξ.Κορομηλά
και μέχρι να σακουλιάσω το βινυλιακό αντικείμενο του πόθου
μεσολάβησαν τρία λεπτά της ώρας.
Ο χοντρός τού Billboard είχε τον τρόπο
να ψειρίζει άσχημα το χαρτζιλίκι μας.
"Θέλω αυτό των Cramps, της βιτρίνας".
"Μισό λεπτό".
"Πόσο κάνει;"
"Μισό λεπτό".
"Καινούριος είναι, ε;"
"Ναι".
"Πόσο κάνει;"
"Τρία χιλιάρικα".
"Ορίστε;;;;"
"Τον θες;"
"Έτσι λέω, αλλά τρία χιλιάρικα;"
"Είναι σπάνιος"
"Μα, αφού είναι καινούριος".
"Οι Cramps είναι απαγορευμένοι".
"Πού είναι απαγορευμένοι;"
"Τον θες;"
"Ναι. (Άντε γαμήσου)".
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013
Don't forget who you are
Αφορμή για χορό,
σαν σήμερα, πριν τρία χρόνια ακριβώς,
μια πολύ σοβαρή ιστορία υγείας
-με άγιους και καλή νεράιδα-
βγαλμένη από σενάριο ζωής.
Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2013
Ζητείται εξήγηση.
Τι μπορεί να είναι αυτό που ζητά η αγγελία;
Στο περίπου, μην το παραεμβαθύνουμε κιόλας.
Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013
Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012
Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012
Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012
Music to watch girls by.
Aναπαύσου εν ειρήνη, "θείε" Άντυ.
Κάποιοι σπουδαίοι λόγοι θα υπήρξαν για να ακούγεσαι στο soundtrack της ζωής μου.
http://proinipilala.blogspot.gr/2008/02/blog-post_02.html
Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2012
Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012
Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012
Happy Birthday Dodos!!!!
Λόγω έλλειψης διαδικτύου για τις επόμενες δύο εβδομάδες των διακοπών, εύχομαι υγεία και χαρά σε όλη την οικογένεια Χρυσοχοίδη ενόψει των γενεθλίων του στυλοβάτη τους. Ντουσνελιάρη να είσαι γερός και να χαίρεσαι τις γυναικάρες σου!!!
Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012
Welcome to the Happy Parents Club! Ο αγαπημένος φίλος Χρήστος είναι πλέον μπαμπάς :)
άσε που είναι και θηρίο σαν τον μπαμπά, κοντά 4 κιλά.
Περισσότερες Φωτογραφίες στο φάτσα-βιβλίο
Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011
ΦΤΟΥ ΣΑΣ ΞΕΦΤΙΛΕΣ!!!!
http://news247.gr/ellada/politiki/metakomish_sto_parisi_me_eksoda_ellhnwn_politwn.1522813.html
Μετακόμιση στο Παρίσι με χρήματα Ελλήνων πολιτών
Θυσίες απαιτούνται από τον ελληνικό λαό, ώστε να βγει η χώρα μας από το αδιέξοδο. Γιατί όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους πολιτικούς; Εν μέσω κορύφωσης της κρίσης, η κ. Μπιρμπίλη φαίνεται πως μετακόμισε στο Παρίσι, με χρήματα του ελληνικού λαού
19 σχόλια | Σχολιάστε
Στέλιος Μπαμιατζής Δημοσιεύτηκε: Δεκέμβριος 04 2011 14:18 Ενημερώθηκε: Δεκέμβριος 04 2011 14:32
Ας γράψουμε ένα υποθετικό σενάριο. Μέσος Έλληνας οικογενειάρχης με μειώσεις και περικοπές σε μισθούς και δώρα μεταβαίνει στο σπίτι του. Όπου και πληροφορείται από την εφημερίδα της Κυριακής (Δημοκρατία) πως έχει δώσει και αυτός το κατιτίς του ώστε να μετακομίσει η κ. Μπιρμπίλη στο Παρίσι.
Ποσό, το διόλου ευκαταφρόνητο των 35.372 ευρώ
Από τα έξι χιλιάδες ευρώ βέβαια ξεκίνησε το κόστος και ξεπέρασε το προαναφερόμενο των 35.372.
Σύμφωνα, με την εφημερίδα "Κυριακάτικη Δημοκρατία" και όπως αναφέρεται σε έγγραφο του υπουργείου Ανάπτυξης, τα "έξοδα μετεγκατάστασης" της πρώην υπουργού Περιβάλλοντος πληρώνονται από το ελληνικό δημόσιο, πιο απλά από τους Έλληνες πολίτες.
Σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, ο Γ. Παπανδρέου δεν ήθελε να αφήσει κάποιους πολύ δικούς του ανθρώπους ξεκρέμαστους.
Έτσι, ο Δ. Δρούτσας πήγε στις Βρυξέλλες ως ευρωβουλευτής, ενώ η Τίνα Μπιρμπίλη μετακόμισε στην "πόλη του φωτός", όπως λέγεται.
Διορίστηκε βάση προεδρικού διατάγματος στη "Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης".
Τυπικά ανέλαβε τα καθήκοντα της στα τέλη του Σεπτεμβρίου.Στις 14 Νοεμβρίου όμως, ούτε ένα μήνα μετά, φτάνει και ο λογαριασμός, ο οποίος αναλύεται ως ακολούθως: Ο μισθός της κ. Μπιρμπίλη ανέρχεται στα 12.000 ευρώ.
Προσθέτουμε τον οδηγό της, καθώς και την ιδιόκτητη κατοικία εις το Παρίσι και φτάνουμε στα συνολικά 35.272 ευρώ και 16 λεπτά.
Με το έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου 48810/ΔΙΟ 8897, η Διεύθυνση Οικονομικού του υπουργείου Ανάπτυξης, βλέπε Χρυσοχοϊδης, "εγκρίνει τη δαπάνη 6.233, 92 ευρώ" ως έξοδα μετεγκατάστασης της πρώην υπουργού στο Παρίσι.
Στο τέλος του εγγράφου επισημαίνεται ότι το "υπόλοιπο προς ανάληψη" είναι 29.138,24 ευρώ.
Να σημειωθεί πως η κ. Μπιρμπίλη δεν είχε κάποιον θεσμικό ρόλο στο ΠΑΣΟΚ ούτε είχε εκλεγεί από κάποιο όργανό του πριν γίνει υπουργός.
Ήταν όμως σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου από το 2004.
ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΔΗΘΕΝ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011
Το παιχνίδι ήταν στημένο.....
Βαριές καταγγελίες ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, στο οποίο στηρίχθηκαν όλα τα φοροεισπρακτικά μέτρα και η ίδια η είσοδος της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης, μπορεί να μην είναι πραγματικά, έκανε η κυρία Ζωή Γεωργαντά, μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, ενώ υπαινίχθηκε ότι οι εθνικοί λογαριασμοί, δηλαδή τα ελλείμματα, τα έσοδα, οι δαπάνες και το σύνολο των στοιχείων που αφορούν τους εθνικούς λογαριασμούς, δεν οριστικοποιούνται εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά έρχονται στην Αθήνα απευθείας από την Eurostat.
"Το έλλειμμα για το 2009 έβγαινε γύρω στο 12%, ασκήθηκαν πιέσεις από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία και τον πρόεδρό της κ. Βάλντερ Ραντερμάχερ, ο οποίος ήθελε να μπουν μέσα στο έλλειμμα και οι δαπάνες των δημοσίων επιχειρήσεων και των ΔΕΚΟ" αποκάλυψε σε συνέντευξή της το απερχόμενο μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής κυρία Ζωή Γεωργαντά.
Η κυρία Γεωργαντά, καθηγήτρια Οικονομετρίας στο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας, περιέγραψε με συγκλονιστικές λεπτομέρειες μεθοδεύσεις και μαγειρέματα με σκοπό να διογκωθεί το ελληνικό έλλειμμα.
"Για την αύξηση του ελλείμματος του 2009 στο 15,4% ελήφθησαν υπ' όψιν μόνο οι δαπάνες των ΔΕΚΟ" υποστήριξε η κυρία Γεωργαντά σε συνέντευξή της στο ραδιοφωνικό σταθμό 9 και στον Μπάμπη Παπαπαναγιώτου.
"Εν μία νυκτί η Eurostat αποφάσισε ότι ορισμένες ΔΕΚΟ πρέπει να ενταχθούν στο έλλειμμα" τόνισε η κυρία Γεωργαντά, η οποία ισχυρίστηκε ότι η αναθέώρηση των στοιχείων έπρεπε να τύχει μεγαλύτερης μελέτης. Κυρίως όμως παρατήρησε ότι στο έλλειμμα προστέθηκαν μόνο οι δαπάνες -και όχι τα έσοδα- των ΔΕΚΟ...
"Μας έλεγαν να μην μιλάμε, ότι είναι κρίσιμη η κατάσταση στην Ελλάδα" πρόσθεσε η καθηγήτρια Οικονομετρίας και αναφέρθηκε σε μία συγκεκριμένη συνομιλία της με τον τέως υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου. "Δεν είναι εδώ Σύγκλητος πανεπιστημίου, ούτε και πρυτανικό συμβούλιο για να εκφράζετε τις απόψεις σας, είναι δημόσια διοίκηση και πρέπει να υπακούσετε..." αποκάλυψε η κυρία Γεωργαντά ότι της είχε απαντήσει ο κ. Παπακωνσταντίνου, όταν επιχείρησε να του εκφράσει τις ενστάσεις της.
Η καθηγήτρια και μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής την τελευταία διετία αποκάλυψε ότι την αμφίβολη αναθεώρηση του ελλείμματος, στην οποία εδράστηκαν όλα τα μέτρα που ελήφθησαν για να αποφευχθεί η χρεοκοπία, τις παραλείψεις στη λειτουργία της ΕΛΣΤΑΤ, τις απροκάλυπτες παρεμβάσεις του Γερμανού προέδρου της Eurostat και το γεγονός ότι στο έλλειμμα του 2009 προστέθηκαν μόνο οι δαπάνες των ΔΕΚΟ, είναι στοιχεία τα οποία έχει μεταφέρει στον πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο, στον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απόστολο Κακλαμάνη, στα πολιτικά κόμματα, στις ηγεσίες των υπουργείων Οικονομικών...
"Ο κ. Παπακωνσταντίνου ήθελε να λειτουργούμε σαν σφραγίδα, δεν ήθελε να είμαστε ανεξάρτητοι, μας παραπλάνησε", υπογράμμισε η κυρία Γεωργαντά.
Οταν ρωτήθηκε αν πράγματι η Στατιστική λειτουργεί ως ανεξάρτητη υπηρεσία απάντησε ότι το ΔΣ δεν έχει συγκληθεί εδώ και ένα χρόνο και ότι τα 11 μέλη του δεν έχουν υπογράψει καμία από τις αποφάσεις που ήλεγχε αποκλειστικά ο πρόεδρος της Αρχής κ. Ανδρέας Γεωργίου σε συνεργασία με τη Eurostat.
Η καθηγήτρια, η οποία επελέγη για το ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ μέσω της διαδικασίας του opengov δήλωσε ότι τόσο η ίδια όσο και τα υπόλοιπα μέλη της Στατιστικής Αρχής ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ εκτίμησε ότι "μας επέλεξαν επειδή είμαστε ΠΑΣΟΚ".
Συνεχίζοντας, η καθηγήτρια του πανεπιστημίου Μακεδονίας τόνισε ότι "ο κ. Ραντερμάχερ δεν ενδιαφέρεται για τα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας, μας έχουν για μπανανία", ενώ υποστήριξε ότι ακόμη δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το πραγματικό έλλειμμα του 2009.
"Βρισκόμαστε υπό γερμανική κατοχή" ήταν η φράση της κυρίας Γεωργαντά με την οποία η καθηγήτρια επιχείρησε να συνοψίσει τι έχει αντιληφθεί ότι συμβαίνει από τις διαρκείς παρεμβάσεις των ξένων για τον "προσδιορισμό" των δημοσιονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας...
Το ηχητικό απόσπασμα είναι ανατριχιαστικό!
http://www.real.gr/
[1] http://www.protothema.gr/
[2] http://www.real.gr/
......και μάλιστα το στήσαν καλύτερα και απο τον Ψωμιάδη.
Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
