Περί Μακεδονίας

Οι απόψεις μου για το θέμα είναι γνωστές αλλά νομίζω ότι αξίζει μια ανάγνωση ο Νίκος Δήμου που τα λέει όλα και σύντομα.  Η συμβουλή μου σε όλους τους υπέρμαχους και λάτρεις του όρου είναι η προσοχή στο ποσοστό Ελλήνων που ζούσαν στην Μακεδονία πριν το 1922: μειοψηφικό.

[Ν. Δήμου, Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2008, http://www.ndimou.gr/newsarticle_gr.asp?news_id=307]

Εάν η FYROM ζητούσε να ονομαστεί Ελλάδα θα αγανακτούσα κι εγώ γιατί η Ελλάδα και το όνομα Έλληνας είναι εθνοτικός προσδιορισμός. Το Μακεδονία δεν ήταν, μέχρι που το δήλωσαν αυτοί πριν από 60 χρόνια (και χωρίς τότε να φέρουμε αντίρρηση). Έκτοτε έζησαν τρεις γενιές με αυτό το όνομα.

Εσείς λέτε ότι είστε Μακεδόνας εννοώντας ότι είστε κάτοικος  της γεωγραφικής περιοχής Μακεδονίας (όπως εγώ είμαι Αθηναίος) αλλά ο εθνοτικός σας χαρακτηρισμός είναι Έλληνας. (Ελπίζω...).

Μερικοί κάνουν ένα βασικό λάθος. Μπερδεύουν ένα τοπωνύμιο (Μακεδόνας, Κρητικός, Υδραίος) με ένα εθνικό όνομα. Το δικό μας εθνικό όνομα είναι Έλληνες - είτε ζούμε στη Μακεδονία είτε στην Λευκάδα. Οι γείτονες πήραν το τοπωνύμιό τους και το ανέδειξαν σε εθνικό. Εμείς είχαμε (και έχουμε) δικό μας. Δεν μας στερούν τίποτα.

 Άλλωστε το 85% των σημερινών κατοίκων της Μακεδονίας δεν κατάγεται από εκεί, όπως θα ξέρετε. Είναι πρόσφυγες από την Μικρασία και από τον Πόντο, που  ήρθαν  με την καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών. Όταν πήραμε την Θεσσαλονίκη το 1912 μόνο το 11% των κατοίκων της ήταν Έλληνες – και το ίδιο περίπου ίσχυε για όλη την Μακεδονία.

Και συμπληρώνω εδώ: όλη η σύγχυση για το μακεδονικό οφείλεται σε δύο παρεξηγήσεις: α) την έννοια της ιστορικής συνέχειας (θα επανέλθω σε αυτήν σε προσεχές σημείωμα – ας πω μόνον εδώ ότι μετά από 2000 χρόνια και άπειρες επιμιξίες και μετακινήσεις πληθυσμών, δεν στοιχειοθετείται για κανένα) και β) την έννοια του έθνους η οποία είναι πολύ πρόσφατη και ιδιαίτερα στην Μακεδονία άρχισε να παίζει ρόλο μετά το τέλος του 19ου αιώνα. Ως τότε οι διακρίσεις ήταν θρησκευτικές (πατριαρχικοί – εξαρχικοί ορθόδοξοι, μουσουλμάνοι, εβραίοι) και γλωσσικές. Οι διασταυρώσεις ήταν πολλές.  Έτσι υπήρξαν και σλαβόφωνοι έλληνες Μακεδονομάχοι…

Αντίθετα με τα όσα ακούγονται, "Μακεδονικό έθνος" δεν υπήρξε ποτέ. Την εποχή που υπήρχαν οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν υπήρχαν έθνη. Την εποχή που εφευρέθηκαν τα έθνη (μετά το 1800) δεν υπήρχαν πια Μακεδόνες

_________________________________

Και ένα υστερόγραφο περί «ανθελληνισμού». Πιστεύω ότι αγαπάω τον τόπο μου και τον υπηρετώ με τον καλύτερο τρόπο λέγοντας την αλήθεια. Είναι πολύ πιο εύκολο να ζητωκραυγάζεις και να χειροκροτείς – αλλά η προκοπή και η πρόοδος μιας χώρας μόνο στην αλήθεια μπορεί να στηριχτεί. Αν οικοδομήσει πάνω σε μύθους, θα έχει σαθρά θεμέλια.

Ντόπα, εθνικισμός και ολυμπιακά ψέματα, η περίπτωση Χαλκιά

Νομίζω πως κακώς η Ελλάδα έμεινε χωρίς χρυσό σε αυτούς τους Ολυμπιακούς, έπρεπε να μας μας δώσουν ένα honoris causa για την καλύτερη εθνικιστική ντόπα. Παραθέτω ολόκληρο το εύγλωττο σχόλιο του Νίκου Δήμου από την Καθημερινή:

Εμείς τους ντοπάρουμε!

Του Νικου Δημου

Π ριν από τέσσερα χρόνια, κατακτώντας το χρυσό της Ολυμπιακό μετάλλιο, η Φανή Χαλκιά είπε μερικά βαρυσήμαντα λόγια – που, σύμφωνα με το (κρατικό) Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων: «θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία». Τα θυμίζω: «Οι Ελληνες είμαστε γεννημένοι πρώτοι. Τα υπόλοιπα είναι για τους δεύτερους. Το αποδεικνύουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλο τον κόσμο. Το έχουμε στα κύτταρά μας και είναι το μεγαλύτερο δώρο. Είναι κρίμα να το αμφισβητούμε. Οταν υπάρχει ελληνική ψυχή, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου». Πράγμα που σημαίνει πως η μετέπειτα πρόεδρος των Ελλήνων Ολυμπιονικών ήταν ήδη τότε ντοπαρισμένη. Οχι με μεθυλτριενολόνη. Με εθνικισμό. Που είναι (μαζί με το χρήμα) το κίνητρο πίσω από κάθε ντοπάρισμα. Οταν ολόκληρη η χώρα νιώθει «εθνικά υπερήφανη» διότι κάποιος συμπατριώτης (ή και ομογενής) πήδηξε ψηλότερα ή έτρεξε πιο γρήγορα, του δίνει την ώθηση για επικράτηση με κάθε κόστος. Οταν επιπλέον συμπληρώνει τη δόξα με απλόχερη οικονομική και επαγγελματική επιβράβευση, τον ωθεί σε πιο γρήγορη καταστροφή της υγείας του. Εμείς είμαστε που σπρώχνουμε τους νέους στην ντόπα. Θέλουμε να σταματήσουν; Ας πάψουμε να δίνουμε τόση σημασία στις πρωτιές και τα ρεκόρ (αλλά περισσότερη στην καθημερινή άθληση). Ας σταματήσουν πρόεδροι και πρωθυπουργοί να σφίγγουν θερμά το χέρι της μεθυλτριενολόνης και να συγχαίρουν την τεστοστερόνη. Ας μαζευτούν οι δημοσιογραφικοί διθύραμβοι περί «εθνικών θριάμβων», λες και πρόκειται για τη νίκη του Μαραθώνα. Και ας περικοπούν τα σπάταλα κονδύλια για την τερατογένεση των ολίγων. Ας δοθούν στην υγιεινή άσκηση των πολλών. Α, ναι – κι ας μπούνε μερικοί στη φυλακή. Η νομοθεσία το προβλέπει…

Να θυμίσω ότι ο μεγάλος Ψωμάρχης εκείνη την περίοδο είχε πάλι σβάρνα τα κανάλια αραδιάζοντας τις γνωστές κομπορρημοσύνες για τα μεγαλία της ελληνικής ψυχής. Τώρα που η ντόπα των Κινέζων αποδείχθηκε η καλύτερη να δούμε πως θα τα μπαλώσουμε...

Υ.Γ. Νομίζω πως πρέπει να κάνουμε διάβημα στον ΟΗΕ γιατί οι Κινέζοι μας κορόιδεψαν και μας στείλανε την μάπα πρεζουλίνη που ανιχνεύεται ενώ την "καθαρή" την κράτησαν γι'αυτούς και δώσανε λίγη και στους Τζαμαικανούς ;-)

What's in a name? That which we call a rose by any other name would smell as sweet.

Φαίδων stikes back, νομίζω ότι ζωγράφισε το αριστούργημα του για το Σκοπιανό:

΄Ενα κατάλοιπο από το παρελθόν της Washington που μας θυμίζει ότι ( πολύ πριν εγκατασταθούν εκεί οι προπάτορες της σημερινής, ευρηματικής σε σενάρια παγκόσμιας κυριαρχίας, γραφειοκρατικής ελίτ του State Department) δεν ήταν παρά ένας καταυλισμός αυτοχθόνων γηγενών, είναι το όνομα του ποταμού που τη διασχίζει. Το όνομα Ποτόμακ αποτελεί σήμερα ένα τεκμήριο, για να θυμίζει τους γηγενείς Ερυθροδέρμους καθώς και με τον όποιο τρόπο έχουν αυτοί εκλείψει.
Κατάλοιπο από το παρελθόν, και σήμερα ένα ιστορικό τεκμήριο, αποτελεί επίσης και το όνομα της πρωτεύουσας του γειτονικού κράτους εκείνου, οι ιθύνοντες του οποίου διακήρυτταν προχθές ότι ευχαρίστως θα έδιναν το όνομα του απερχόμενου Πλανητάρχη σε μια κεντρική πλατεία της πόλης τους. Το όνομα Σκόπια (> αρχ. Scupi) αλλά και τοπωνύμια της εγγύτερης περιοχής της σημ. πρωτεύουσας της FYROM δεν προέρχεται από κάποια σλαβική διάλεκτο , αλλά από τη γλώσσα των αυτοχθόνων , του θρακικού φύλου των Δαρδανών, των γλωσσικών προγόνων των σημερινών Αλβανών. Αυτοί είναι οι... «Ερυθρόδερμοι» της περιοχής αυτής που αναφέρονται στις ιστορικές πηγές ως κάτοικοι της γειτονικής μας χώρας, τουλάχιστον δέκα αιώνες πρίν εγκατασταθούν εδώ (τον 7ο μ.Χ.) τα σλαβικά φύλα. Κοντολογίς: το όνομα των Σκοπίων αποτελεί μια ιστορική πηγή που, μαζί με περαιτέρω μαρτυρίες, τεκμηριώνει ένα αντικειμενικό δεδομένο: ότι η σημ. βόρεια FYROM αποτελεί το εθνογενετικό λίκνο των σημερινών Αλβανών. ΄Αλλο ένα ιστορικό επιχείρημα, το οποίο παραβλέπουν με περισσή ευκολία οι αυτοαποκαλούμενοι «Μακεδόνες» των Σκοπίων.
« Ποια αξία έχει ένα όνομα;» - Στο ερώτημα αυτό που θέτει ο ήρωας του Σέξπιρ ( «Ρωμαίος και Ιουλιέττα») θα απαντούσαμε ότι η αξία του είναι μηδαμινή, όταν αυτό χρησιμοποιείται ως ψευδεπίγραφο. Απόδειξη η άνεση, με την οποία αποχωρίστηκε από το όνομα, αλλά και από τη «μακεδονική» του εθνική ταυτότητα, ο πρώην πρωθυπουργός της FYROM Ljupco Georgijevski (1998-2002) και έλαβε, αυτός και η οικογένειά του, τον Ιούλιο του 2006, βουλγαρικό διαβατήριο.

Αναζητόντας την ελληνική ταυτότητα

Στις μέρες της αναζήτησης του Μακεδόνα να'σου ένα ωραίο του Μαλιγκούδη για την ελληνική μας ταυτότητα. Έχω κάνει πολλές αναφορές για το θέμα και έχω παραπέμψει σε παλιότερα άρθρα του εξαιρετικού ακαδημαικού αλλά αξίζει να (ξανα)διαβάσει κανείς αυτό που λέει. Σύντομα, χωρίς αρλούμπες, είναι συντριπτικά αποτελεσματικός στο μήνυμα που θέλει να περάσει, enjoy!

Θα ήταν, ιδιαίτερα στις μέρες που διανύουμε (με την επαναφύπνιση
ποικίλων παραλλαγών του εθνικισμού), ίσως παρακινδυνευμένο να
αναζητήσει κανείς κάποιες «ιδιαίτερες ελληνικές αξίες» και να πασχίσει
μάλιστα να εντοπίσει τη διαχρονική τους επίδραση σε κάποια
(υποτιθέμενη) ταυτότητα των Ελλήνων. Θα προσπαθήσω λοιπόν να απαντήσω
ξεκινώντας από μια κατηγορία που για μένα, ως ιστορικό, είναι
ανιχνεύσιμη: την ελληνική ταυτότητα.
Αν ως «ελληνική ταυτότητα»
ορίζαμε τη συλλογική μας νοοτροπία, όπως αυτή ανιχνεύεται διαχρονικά,
τότε θα διακρίναμε ως σταθερό της στοιχείο την εξατομίκευση, τη
δεσπόζουσα δηλαδή θέση που κατέχει στη νοοτροπία του Νεοέλληνα το
μεμονωμένο άτομο, το οποίο διατηρεί την προτεραιότητα έναντι του
συνόλου.
Ως «ιδιαίτερη (νεο)ελληνική αξία», το ατομικό «εγώ»
χαρακτηρίζει τη συλλογική μας νοοτροπία και αντικατοπτρίζεται με
ενάργεια σε μια αντικειμενική κατηγορία όπως είναι το όργανο της
επικοινωνίας μας, η γλώσσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη νεοελληνική
δεν μπορεί να αποδοθεί παρά μόνο περιφραστικά μια λέξη από τη γλώσσα
ενός Κεντροευρωπαίου, στη νοοτροπία του οποίου το συλλογικό έχει την
προτεραιότητα έναντι του ατομικού. ΄Ετσι, η γερμανική λέξη Ruecksicht
(και η ταυτόσημή της ohled στα τσεχικά)- μια έννοια- κλειδί για τη
νοοτροπία των Ευρώπιαων μας εταίρων, δεν μπορεί παρά μόνον περιφραστικά
να αποδοθεί στην καθ’ημάς νεοελληνική : «η φροντίδα του να ρίχνει
κανείς μια ματιά πίσω από την πλάτη του (γύρω του), μήπως ενοχλεί το
γείτονα ή τον διπλανό του».
Η άλλη, η θετική, πλευρά του νομίσματος
αντικατοπτρίζεται και πάλι από τη γλώσσα μας. Η έννοια «φιλότιμο» που
χαρακτηρίζει τη νοοτροπία του Νεοέλληνα δεν μεταφράζεται μονολεκτικά σε
μια οποιαδήποτε δυτική γλώσσα.
Να είναι, άραγε, το φιλότιμο του
ατομικιστή Ρωμιού εκείνο που, τελικά, θα μας οδηγήσει μακριά από την
στενωπό που σήμερα βρισκόμαστε;

άντε γιατί έχω αρχίσει να ντρέπομαι που ταυτίζεται η Θεσσαλονίκη με ένα σκαιό και συντηρητικό μόρφωμα, έτσι όπως την έχουν καταντήσει ο νέος Παπαφλέσσας γνωστός με το Nom de guerre "Άνθιμος", ο Νομάρχης-Ζορρό-Τηλεμαιντανός, ο λαοπρόβλητος, άοκνος οραματιστής, φτερωτός (οδοντο)γιατρός, η εκδοτική eminence grise και συλλογικό μας υποσυνείδητο και το λουρί της μάνας τους.

ProiniPilala

Ο Έλληνας πρέσβης blogαρει για ΝΑΤΟ-Μακεδονικό

Στο The Huffington Post ένα πολιτικό blog με τεράστια απήχηση στην Αμερική, η αρχισυντάκτρια του μάλιστα είναι Ελληνίδα (Arianna Stassinopoulos-Huffington). Γράφει λοιπόν ο Αλεξ. Μαλλιάς μεταξύ άλλων:

Athens has shown its good will towards Skopje in many ways. It has
supported its neighbor, both politically and economically, ranking as
the number one foreign investor in that country, with $1 billion
invested capital that has generated 30,000 new jobs. Most recently, we
went the extra mile, or rather the most important mile, when we
expressed our readiness to agree to a composite name with a geographic
qualifier.

On this issue, we are not alone. 115 members of the U.S. Congress,
from both parties, support House Resolution 356, expressing the "sense
of the House of Representatives that FYROM should stop hostile
activities and propaganda against Greece, and should work with the
United Nations and Greece to find a mutually acceptable official name". A similar resolution, S.R. 300, was introduced in the Senate by Senators Menendez, Obama, Snowe.

Συνδυάστε όλα αυτά με τα όσα προτάθηκαν τελικά, δηλ. ΔτΜ (Σκόπια) και έχετε την τέλεια γεω-πολιτική Βαλκανική σούπα. Αυτά όμως είναι γνωστά, τα ενδιαφέροντα είναι στα σχόλια του post και συγκεκριμένα στο διάλογο του Vlatko με τον Ellinas αλλά και τον υπολοίπων για δείτε πως συνδέονται όλα και με την περίφανη άρνηση μας να δεχτούμε την ύπαρξη εθνικών μειονοτήτων στην (αγνή, αμόλυντη, άρια) Ελλαδάρα.

Σιωπή, η πατρίδα κοιμάτε αλλά ευτυχώς κάποιοι είναι ξύπνιοι

φτάσαμε στο 2008 για να ξυπνήσουμε με τη σφαλιάρα του δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αποφάσισε να πετάξει στα σκουπίδια την ολοκληρωτικού καθεστώτος χαρακτήρα απόφαση Ελληνικού δικαστηρίου για την "Τουρκική ένωση Ξάνθης". Μια ώριμη δημοκρατία δεν έχει τίποτα να φοβηθεί και ας μην αρχίσουμε πάλι τις ιστορίες με τους κακούς γείτονες, δεν πείθουν.

Η ΟΜΟΦΩΝΗ χθεσινή καταδίκη της Ελλάδας από το δικαστήριο του Στρασβούργου για παραβίαση του δικαιώματος της μειονότητας της Θράκης να αυτοπροσδιορίζεται όχι απλώς ως μουσουλμανική, αλλά και ως «τουρκική», θα πρέπει να εξέπληξε μόνον όσους είναι άσχετοι με το Συνταγματικό Δίκαιο. Το ότι, εν έτει 2005, ούτε ο εισαγγελέας ούτε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου είχαν υποψιασθεί ότι η χώρα μας ανήκει στην Ευρώπη προκαλεί βαθιά θλίψη. Είναι προς τιμήν του Έλληνα ad hoc δικαστή ότι, σε αυτή την υπόθεση, έσωσε την τιμή της χώρας.
Ο Ν. Κ. Αλιβιζάτος είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Η εξέλιξη μιας παρέλασης

Η παρέλαση, μια γιορτή της δημοκρατίας «με τα αγόρια μπροστά και τα κορίτσια πίσω, τους ψηλούς μπροστά και τους κοντούς στην ουρά, και τα παιδιά με αναπηρίες στην αφάνεια, εκτός της παρέλασης» (Κουράκης). Quiz: Η Ελλάδα έχει παρέα! Βρείτε ποιες άλλες χώρες οργανώνουν εθνικές στρατιωτικές και μαθητικές παρελάσεις (ονομάστε τουλάχιστον τρεις). Ο νικητής θα παρελάσει!
Για βοήθεια: μην ψάχνετε στην Ευρώπη.