Συνάντηση αποφοίτων Δευτέρου Λυκείου Θεσσαλονίκης. Τάξη 1986.

Breaking News!
Μόλις με ειδοποίησαν, διασπείρετε το νέο σε όλους:
Παρασκευή 17-Ιουνίου-2011 στις 20:00 μπροστά στο "Δεύτερο".

Παρουσίαση λευκώματος αποφοίτων 2ου

Αναδημοσιεύω το email που πήρα(με):

Αγαπητοί απόφοιτοι του 2ου Λυκείου/Γυμνασίου Αρρένων Θεσσαλονίκης
Το Σάββατο 9 Απριλίου και ώρα 12μ.μ. θα παρουσιαστεί στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών το λεύκωμα που ετοιμάστηκε για το 2ο Γυμνάσιο-Λύκειο Θεσσαλονίκης.Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα αποφασιστεί και η ημερομηνία Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου των Αποφοίτων προκειμένου να αποκτήσει ο Σύλλογος Δ.Σ.Παρακαλείσθε να ενημερώσετε και όσους αποφοίτους γνωρίζετε και πιστεύετε ότι θα ενδιαφέρονται.

Τού Σταυρού και του Σταύρου.

"Early eighties"

Κατάφωρη παράβαση
κι η μπάλλα στήθηκε
στο σημείο τού πέναλτι
λίγα βήματα, οχτώ, δέκα
από τα δοκάρια καταχρηστικά
που παίζαμε του χάντμπολ.

Με μέτωπο προς την Ικτίνου
μέτωπο ιδρωμένο, σγουρό μαλλί,
μπλουτζήν-σωλήνα ταλαιπωρημένο
ψαρωτική πήρε φόρα
τόση χρειαζόταν
κ'επιτάχυνε σημαδεύοντας.

Πίσω απ'τα γκολπόστ
τα σιδερένια και γυμνά από δίχτυα,
τα κάγκελα τού Δέφτερου
προέκταση της πόρτας
που πάντοτε ασφάλιζε
απ'το πρωί ως το νύχτωμα.

Πάνω από τη φράξη
κράδαιναν πυράκανθοι
δήθεν διακοζμητικοί
σίγουρα νοχλητικοί
ως ύψους όπως λάχει
που έκρυβαν τα γιώτα-χι.

Δύο επί δύο στόχος
βολικός και κοντινός
όλα υπέρ του εκτελεστή
κι ο φύλακας ανήμπορος
ολόρθος να υποδεχθεί
την πέτσινη βολίδα.

Kλώτσησε "ιδανικά"
κέγραψε ιστορία
να χουμε να θυμόμαστε
και εμείς κι εσείς και όλοι
θρύλος δημιουργήθηκε
απ'του τοπιού το γητευτή.

Η μπάλα εχάθη, αμπαλαέα!
και η μια-σταλιά-ευθεία
κατέστη διαδρομή μακρά
ξεπέρασε το δρόμο,
τρόμαξε πουλιά και προσγειώθηκε
στού γείτονα τις γλάστρες.

Δικαίωμα στην ελπίδα.

Μια χαρά ήσαν στην Παπαρούνα, φάγαμεν, ήπιαμεν, γελάκαμεν, εάν όσοι ετράβηξαν και τις πίκτσιουρς είχαν την διάθεση να τις αποστείλουν με ι-μέιλ στο μέιλ μποξ μου θα τις εμοιραζούμασταν.

Ειδικότερα, η εμφάνισις τόσο τού Χαρίτωνος αλλά και τού Μιλτιάδου ήσαν πραγματικά συγκινητικές ενώ και ο lost buddy (+ lost body) Γκρεγκ έκαμνε την έκπληξιν και παρηυρέθη καίτοι έχει απωλέσει προ πολλού την επαφήν του με το πληκτρολόγιο τού υπολογιστού του.

Ηκούσθησαν διάφορα εν τοιαύτην εσπέραν και ευελπιστούμε πως την επομένην φοράν θα είμεθα πιότεροι και ποιοτικότεροι, κινητικότεροι αλλά και συγκινητικότεροι, ες γουέλ.


Κατά την πληρωμήν τού λογαριασμού προέκυπσεν μέγα πρόβλημα καθώς είκοσι γιούροζ αναζητούσαν παραλήπτην ανάμεσα σε οχτώ δικαιούχουζ.
Καθώς οι προσφερθείσες υπηρεσίες (σέρβις) ήντουσαν κυριολεκτικώς επιπέδου-πρωκτού και προ τού φάσματος να αντικρύσομε, κατά την έξοδο μας, τούς σερβίροντες να επιδίδονται εις κωλοτούμπες και φλικ-φλακς, εμφανώς και θετικώς επηρεασμένοι ψυχολογικώς από την άκρατο γενναιοδωρία μας, συνοπτικώς αποφασίσαμεν να εξαργυρώσουμε το ποσόν εις κρατικήν λαχειοφόρον κληρώσεως τελεσθείσης την εσπέραν της Μεγάλης Τρίτης.

Μετέβην προσωπικώς εις πραχτορείον Λαϊκών Λαχείων και άλλων τυχερών παιγνίων και επρομηθεύθην, κυριολεχτικώς εξασφάλισα προς όφελός σας τούς κάτωθι και υπ'αριθμ' λαχνούς:
38611 (σειρά 001, Α-Ε) και
64852 (σειρά 007, Α-Ε).


Συνδικαιούχοι σε πιθανά κέρδητα και κατά ποσοστόν 12,5% τυγχάνουσιν άπαντες όσοι παρηυρέθησαν στην μάζωξιν της παρελθούσης Τετάρτης.
Ας μην τους αναφέρω θα αποδειχθεί κοπιαστικό.
Καθώς η ελπίδα αποβιώνει τελεφταία σάς εύχομαι καλήν αντάμωσιν για την μοιρασιά τού μπακιριού.

Πάμε για τσίπουρο (άνευ γλυκανισου).

Ο has-tas είπε...
Το νέο σενάριο λέει Τετάρτη ή Πέμπτη ΟΥΖΟ .Μέσα όλοι ?Πείτε για να κλείσω εισητήριο για τον Anton .69 ευρώ με Aegean " πάνε έλα " , πατριώτ να το κλείσω?
Δευ Απρ 06, 11:23:00 πμ EEST

Ο @MgPolitis είπε...
Τετάρτη ή Πέμπτη μετά τις 21:30 είμαι ΟΚ.
Δευ Απρ 06, 11:29:00 πμ EEST

Ο sskape είπε...
Mπορω και τις 2 μερες, μετα τις 2130 τουλαχιστον, αλλα λογω CHL προτιμω Πεμπτη. Αλλα δεν εχω προβλημα και Τεταρτη
Δευ Απρ 06, 11:34:00 πμ EEST

Ο chitis είπε...
Wednesday would be fine.
Δευ Απρ 06, 03:20:00 μμ EEST

Ο has-tas είπε...
Πάμε στο... "Μόλυβος",Ίωνος Δραγούμη 31 & Καποδιστρίου 1, Τ: 2310 555952την Τετάρτη στις 21.30 ?Θέλετε Guest star τον "Πρόεδρο" ?
Δευ Απρ 06, 06:20:00 μμ EEST

Ο sskape είπε...
παμε παπαρουνα???
Δευ Απρ 06, 06:22:00 μμ EEST

Ο has-tas είπε...
ΜΈΣΑ για παπαρούνα! !
Δευ Απρ 06, 06:59:00 μμ EES

Ο has-tas είπε...
kai ο Χαρίτων ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ειναι εδώ !(μέσα)
Δευ Απρ 06, 11:29:00 μμ EEST

Ο sskape είπε...
θεμα για μια κινηματογραφικη ταινια ξεκινησε εδω και το καναμε της Παπαρουνας.
Τρι Απρ 07, 08:43:00 πμ EEST

Ο @MgPolitis είπε...
btw, αποφασίστε που θα πάμε, και δώστε ακριβή διεύθυνση. Εάν σας άρεσε ο "Γιάννης" που ήμασταν την τελευταία φορά πείτε να κλείσω τραπέζι αλλιώς κάποιος ας πάρει μια απόφαση σήμερα!
Τρι Απρ 07, 08:55:00 πμ EEST

Ο/Η chitis είπε...
Αναλαμβάνουν να κλείσουν τραπέζι αυτοί που θα κεράσουν:
(sskape, has&tas κάνετε κουμάντο).

Christos,
Πρόεδρος(;),
Χαρίτωνας (με τον Σακαρίδη),
Μιλτιάδης.
Εαν έρθει ο Greg να ειδοποιήσει και τον Φίλιππο.
Ο Αntonis να φέρει και τον Μπαράκ (ξέχασα αυτός ήταν στην Τουρκία, να τον προλάβουμε πριν απομακρυνθεί με το Air Force One).
Τρι Απρ 07, 09:06:00 πμ EEST

Ζήτω! (acapela.tv)

Finita la musica, passata la fiesta.

Ελληνιστί, "έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος".
Ή "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του".



Και εν προκειμένω, νύφης απούσης, έχουμε να κάνουμε με πλαστικό, φουσκωτό ταϊβανέζικο Αγιοβασίλη που ξεφούσκωσε ο έρμος μετά από ένα κοπιαστικό δεκαπενθήμερο, μας διασκέδασε όσο μας διασκεδασε, στόλισε τις μέρες μας και έλαβε θέση στο παρτέρι της Ικτίνου, εκεί που τον πέτυχα πριν κανά μισάωρο, λίγα μέτρα έξω από την πόρτα τού σχολείου, αναμένοντας μέσα στα χόρτα και την βροχή το μαγικό χέρι που θα τον βοηθήσει να καταλήξει κατά Ταγαράδες μεριά.

Τζάμπα θα τον περιμένουν στην Καισάρεια και φέτος.

Αργίες-ημιαργίες τέλος, σήμερα άνοιξαν και τα σχολεία, τέτοια μέρα κλαίγαμε με μαύρο δάκρυ για την υποδοχή του τύπου "βγάλτε μια κόλλα χαρτί" που μας επιφύλασσαν σαδιστικά οι σοφοί διδάσκοντες μας.

Τώρα είτε το καταλαβαίνουμε από τα παιδιά μας, τις δουλειές μας, είτε ακόμα απλά και μόνο από την δυσάρεστη εμπειρία να βρεθούμε εγκλωβισμένοι οδηγώντας το ΙΧ μας κάπου στην πόλη.

Και πάλι "Καλή χρονιά"!
Και συνεχίζουμε.

Παραμονή Χριστουγέννων.

Συλλεκτικό στιγμιότυπο από σκηνή ανθολογίας, έργου που σάρωσε ταμεία και θεατρικά βραβεία στην εποχή του, ενθουσιάζοντας κοινό και κριτικούς.

Όπως μαρτυρά και το ημερολόγιο στον τοίχο, είναι παραμονή Χριστουγέννων και οι τρεις εικονιζόμενοι δεν προβλέπεται οτι θα περάσουν και τόσο ξέφρενα.

Η minimal σκηνογραφία (κάτι γραμμές στον τοίχο) αποδίδει πειστικά την εντύπωση ότι βρισκόμαστε σε κελί φυλακής και οι έγκλειστοι ήρωες μας, δευτεραγωνιστές της ζωής, ασφυκτιούν βυθισμένοι στις ζοφερές σκέψεις τους, αναπολούν χρόνους παρελθόντες αναζητώντας κάποιο είδος λύτρωσης εν είδει Χριστουγεννιάτικου Θαύματος τη συνθήκη που θα τους λύτρωνε από τη δεινή θέση στην οποία έχουν περιπέσει.

Θαυμάστε, μέσα από το φωτογραφικό "κλικ" την δουλεμένη ερμηνεία των τριών νέων που εν συνεχεία και αηδιασμένοι από όσα φαιδρά συνάντησαν κατά την καλλιτεχνική τους εξέλιξη εγκατέλειψαν το θεατρικό σανίδι, προς έκπληξη και απογοήτευση του φιλοθεάμονος κοινού.
____________________________________________________________
(Καλές Γιορτές, αγαπητοί συνblogίτες, σας εύχομαι ότι καλό, για εσας και τις οικογένειές σας!
Και ιδιαιτέρως, στους γίγαντες christos και MgP για τις ονομαστικές τους γιορτές).

Κοσμικά.

http://www.highsociety.gr/default.aspx?newid=460

Βρε, πώς περνάει ο καιρός.

Βρέθηκα τις προάλλες σε ένα θέαμα, μια παράσταση από αυτές που ΑΝ την προτείνεις σε άλλους, θα αρχίσουν τα γκουκ-μουκ.

Εκατσα στη θέση μου και περίμενα την έναρξή της, όταν στο ακριβώς μπροστινό μου κάθισμα κάθησε μία σαραντάρα κυρία, της φουρνιάς μας δηλαδή, τόσο γενικά όσο και στην κυριολεξία εαν το κάνουμε πιο συγκεκριμένο και το περιορίσουμε στα όρια τού σχολείου που αποφοιτήσαμε.

Φουρνιά τού '86.

Μία κυρία που όταν ήταν κοριτσάκι, τής είχα (και με είχε) ... ιδιαίτερη αδυναμία και με συγκίνησε το γεγονός οτι την είχα μπροστά μου και - πιστέψτε με - σε πολύ, πολύ βελτιωμένη έκδοση.
Το κοινώς λεγόμενον "γυναικάρα".

Την είδα, την είχα μπροστά μου και ίσως και εκείνη με πρόσεξε (εάν βεβαίως με αναγνώρισε, παίζει και αυτό το ενδεχόμενο) αλλά κανείς δεν μίλησε στον άλλο.

Είχα να τη συναντήσω 22 (ολογράφως: είκοσι δύο) χρόνια.

Αυτό ήταν που με ενόχλησε περισσότερο.
Δεν με πείραξε που δεν ανταλλάξαμε κουβέντα, εαν υπήρχαν λόγοι θα το είχαμε κάνει όλον αυτόν τον καιρό.
Με χάλασε όμως όταν συνειδητοποίησα το γεγονός πως ανήκω πια στο ηλικιακό γκρουπ που επιτρέπει να έχω να συναντήσω μία από τις παιδικές μου αγάπες, πάνω από δύο δεκαετίες.

http://www.youtube.com/watch?v=TFMeru2subE

Τεχνοτροπία "Ποντίκι".

Οσοι από εσάς έχετε διαβάσει έστω και μία φορά την εβδομαδιαία εφημερίδα "Ποντίκι", θα έχετε σταθεί στο πραγματικά ασύλληπτο σκουπιδοαρχείο φωτογραφιών του και το καυστικό του χιούμορ (κατ'άλλους: "χούμορ") που τις συνοδεύει.

Σε όσα στιγμιότυπα απεικονίζονται ανώνυμοι πολίτες, εκτός από τους γνωστούς επώνυμους μαϊντανούς της πολιτικής, οι εκδότες δείχνουν την απαιτούμενη υπευθυνότητα και προσθέτουν, άγαρμπα είναι η αλήθεια, μαύρα γυαλιά στα πρόσωπά τους.

Κρύο Πιάτο.

(Προκαταβολικά συγνώμη για το παρακάτω ελαφρά αθυρόστομο σχόλιο).

Ένα παλιό ανέκδοτο ρωτάει:
"Πού έχει την πούτσα ο αστακός;"

Απάντηση: Στον λογαριασμό.
___________________________________________________

Δεν πέρασαν 3 μέρες που αναφέρθηκα στο προηγούμενο birthday topic για τον καθηγητή των Τεχνικών, ο οποίος by the way, μού χε φυτέψει έναν αξέχαστο βαθμό (10, ολογράφως: ΔΕΚΑ) στο α' τρίμηνο της Α' Γυμνασίου και να σου που μπαίνει στο κατάστημά μου για να ψωνίσει κάτι καλοκαιρινό και εκπτωσιακό.

Εντυπωσιακό.
Μόλις τον ανέφερα, παραγγελία τον είχα, μέσα σε τρεις μέρες παρουσιάστηκε μπροστά μου.
Eίχα πολλά χρόνια να τον δω, μπορώ να πω "από τότε" δεν τον είχα ξανασυναντήσει.

Βρομόστομα, ε;

Είκοσι πέντε χρόνια πέρασαν από κείνο το εφηβικό στραπάτσο, με το 10άρι στον έλεγχο, και δε θα ξεχάσω ποτέ τα μούτρα της μάνας μου όταν ήρθε Δεκέμβρη μήνα, να πρωτοπάρει βαθμούς από το Γυμνάσιο.

Δε λέω, οι βαθμοί ήταν όλοι τους από κακοί έως μέτριοι.

Αλλά, "δέκα";
Στα Τεχνικά;
Αυτό δεν τρωγόταν με τίποτα, ρε συ.

Και τώρα, να’ τος μπροστά μου, στην επιχείρησή μου, είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια μετά.
Δεν διαπίστωσα εάν η ανάσα του εξακολουθούσε να βρωμάει, όπως τότε που μυρήγκαζε εκείνες τις χιλιομασημένες μαστίχες Χίου, δεν τον πλησίασα καν, τον καλησπέρισα μόνο τυπικά από μακριά.

Ούτε γνωριμία του έδωσα, συστάσεις και τα λοιπά, δεν χρειαζόταν.

Τον εξυπηρέτησε ευγενικά μία από τις πωλήτριες της επιχείρησης και όταν αποφάσισε για τις αγορές του κατευθύνθηκε στο ταμείο.

Δηλαδή, σε εμένα!
(Έλα στο θείο).

25 χρόνια μετά, η εκδίκηση που είναι ένα πιάτο κρύο.
Η πούτσα για τον παλιό μου καθηγητή κρυβόταν (εύκολο να μαντέψεις) στον λογαριασμό.

Jack Pot στο Quiz #3 !

Jack Pot σημειώθηκε στο τρίτο quiz τού blog μας, αφού ουδείς έδωσε την σωστή απάντηση.

Ως εκ τούτου, τα κέρδη της α' κύριας κατηγορίας (ο γύρος του κόσμου με σχεδία καθώς και η συλλεκτική έκδοση του αριστουργήματος των παιδικών μας χρόνων "Τα μυστικά του βάλτου" της Π.Δέλτα) μεταφέρονται στο quiz #4, όπου ο μεγάλος νικητής θα διεκδικήσει όλα τα παραπάνω μαζί με την ντελούξ εντίσιον του ψευδοπορνό "Αικατερίνη Μούτσενμπάχερ, η έκφυλος τσαρίνα".

Quiz #3

Είναι άνοιξη!
Τα δέντρα στην Ικτίνου ανθίζουν και βγάζει η γης χορτάρι.
Οι μαθητές λιάζονται στα διαλείμματα.


Και ο αγαπητός μας θεολόγος συνδιαλέγεται μετά του ενδεδυμένου το αφόρητου κακογουστιάς κοστούμι.


Η απορία και ερώτηση προς όλους σας είναι η εξής:
«Με ποιόν συνομιλεί ο πατέρας Παντελεήμονας;»

(Oυ Στέλιους) Απάντηση quiz #2.

Μεγάλος Greg.

Με την πρώτη απάντηση έπεσε διάνα!

Και ευτυχώς που παραπλάνησα λίγο τη φάση, και είχαμε και τη συμμετοχή και τις (λανθασμένες) απαντήσεις όλων των υπολοίπων.

Quiz #2.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Μετά την ανεπανάληπτη, τη σαρωτική επιτυχία του παρθενικού μας quiz, ήρθε η ώρα για κάτι λιιιίγο πιο δύσκολο.

Βρείτε και κερδίστε σπουδαία δώρα, προσφορά του φίλου μας από την Ατλάντα.

(Αμ, το άλλο με τον Τοτό;)

Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας,

δεν είναι καλοκαίρι, ούτε των Φώτων,

κι όμως ετοιμάζεται να βουτήξει!

Αναγνωρίστε, λοιπόν, ποιός ετοιμάζεται να προβεί στο απονενοημένο και να πέσει στα νερά του Θερμαϊκού.

Η απάντηση θα θεωρηθεί πληρέστερη εάν περιλαμβάνει και το κίνητρο της πράξης του εικονιζομένου.

=========================================================

Η λύση του quiz της 25/1/2008.

===========================================================

Εντ δε γουίνερς αααααρ: has&tas εντ antonis !

Kερδίζουν την εκτίμηση και την αναγνώριση όλων μας (λέμε τώρα...).

___________________________________________________________

Quiz.

To quiz δεν αφορά τους απεικονιζομένους που, παρά το θολόν τού πράγματος, ξεχωρίζουν και είναι ο Νίκος Παπακωσταντίνου και η Κάτια Ματζιάρη.

Η ερώτηση είναι η εξής:

Σε ποιόν/ποιάν προσφέρουν, ό,τι κι αν προσφέρουν;

Η απάντηση θα είναι σαφώς πιο ξεκάθαρη.

____________________________________________________

The zombie dance...

Χριστός Ανέστη, αδελφοί!
(Ουπς! Μήπως είπα κάτι παραπάνω;)


Σας παρακολουθώ όλες αυτές τις μέρες και χαίρομαι το γόνιμον τού πράγματος.
Παραμένω εδώ τριγύρω, αλλά είπαμε:
πολλά πράγματα μαζεμένα μού έπεσαν, τον τελευταίο καιρό, γι' αυτό συμπαθάτε με.


Μια ΠΟΥ Τ' ΑΝΑΦΕΡΑΜΕ (ωραίο το λεξιπαίγνιο, ε;) το ζήτημα με το βιβλίο της Ιστορίας, ας πούμε και κάτι σχετικό αλλά και πιο ανάλαφρο.
Μπορεί να λειτουργήσει και υπό τύπο quiz.


Κάποιο μεσημέρι, πριν δυο-τρεις βδομάδες, ώρα που σχολούσαν οι μαθητές, βάδιζα την Π.Π.Γερμανού και έστριψα στον πεζόδρομο της Ζεύξιδος με κατεύθυνση προς την Ικτίνου.
Είναι μια διαδρομή γνώριμη σε όλους.
Και με πολλές πιθανότητες να ανταμώσω κάποιο γνωστό από τα παλιά ή και τα λιγότερο παλιά.
(Τώρα, με αυτό το τελευταίο, θυμήθηκα τον ska και το "παιχνίδι" με την... καταμέτρηση γνωστών έξω από το Belair).


Καθώς λοιπόν, είμαι μόλις λίγα μέτρα μακριά από τα ψηλά (ακόμη και σήμερα) κάγκελα του εκπαιδευτικού ιδρύματος όπου θητεύσαμε, έρχομαι τετ-α-τετ με την... μορφή της.

Φάτσα-κάρτα με την κυρία!
Και συζητούμε, ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου!

Μούμια την αποκαλούσα τότε, πες γιατί δεν ήταν και καμιά κούκλα, πες γιατί ήταν απλά δυσκολοχώνευτη αλλά και λόγω του μαθήματος που δίδασκε:
ΙΣΤΟΡΙΑ στην Α' γυμνασίου.
(Ωπα! Ιστορία! Να τη η σύνδεση που σας έλεγα).


Είχα να τη δω (σχεδόν) από τότε.
Και σαν καλή μούμια, και εύστοχος ο χαρακτηρισμός που της απέδιδα ήταν σαν να μην είχε περάσει ο χρόνος απο πάνω της.
Μα είναι δυνατόν;
Ίδια και απαράλλαχτη, ρε πούστη μου!
Σας μιλάω εντίμως!
Και έτσι που ήρθαμε αντικριστά, θαρρείς και φοβήθηκα μήπως ξαναβγάλει τον κατάλογο και καρφωθεί το μάτι της στο τελευταίο του όνομα.
(Εδώ, υπερβάλλω).


Και στο φινάλε:
Μα, καλά, τι γύρευε τέτοια ώρα εκεί;

Πλάκα θα έχει να διδάσκει ακόμα.
Μωρε λες;


(Για να δούμε, ποιος θα θυμηθεί πρώτος το όνομά της).

Όλα τα μωρά στην πίστα! (Μα, πού πήγαν όλοι αυτοί;)

Καλημέρα, κύριε Δαφέρμο!

Μήπως δεν έπραξα ορθά και παρέμβει αυτεπάγγελτα η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων;