Desire: Κάτω τα χέρια από τον Άγιο - Bono !

Εναλλακτικός τίτλος: " 'Έργα και ημέρες στο Σαιν-Τροπέ".

http://www.dailymail.co.uk/tvshowbiz/article-1080636/What-St-Bonos-wife-say-partying-teenage-girls.html

Γι' αυτό μ' αρέσουν οι rock stars!
Επειδή χάνουν, βρίσκουν ή τέλος πάντων αλλάζουν δρόμο στην πορεία τους.
Και πάνε και έρχονται και πέφτουν και σηκώνονται.
Και ξαναπέφτουν.
Και ξανασηκώνονται.
Γιατί γουστάρουν τα πάθη τους και (συνήθως) λογαριασμό δεν δίνουν.
Ιδιαίτερα εάν έχεις τον πρότερο έντιμο βίο τού Μπόνο.
Που θέλει να κάνει παρελθόν την Παγκόσμια Φτώχεια (λέει).

Κι αν είναι ωραίο, εξόχως τιμητικό να συναντάς όποτε γουστάρεις και να ευλογείσαι από τον αρχηγό της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας ή να τραγουδάς το "Happy Birthday" στον ίδιο τον, αρχιαγωνιστή της ζωής, Νέλσον Μαντέλα, έχει άλλη νοστιμιά να θερίζεις backstage τους κόπους της επί σκηνής παρουσίας σου.

Είναι ο ίδιος άνθρωπος που, εικοσάρης, τραγούδησε για την Ματωμένη Κυριακή των συμπατριωτών του και την Πρωτοχρονιά όλων μας.
Αργότερα για τους Δρόμους που δεν έχουν Όνομα.

Σήμερα είναι μια άλλη μέρα.
It's a beautiful day, φίλε Άγιε.
Enjoy your... Party Girl(s).

.

.

(Μα, κι αυτό το μαλ**ισμένο, ήταν ανάγκη να ανεβάσει τις φωτογραφίες στο Facebook της;)

___________________________________________________________________

"Μπαμπά, ξύπνα και πες μου! Τι απάντησε ο Μαρούδας;"

Η φούσκα Ρουσόπουλου
Πώς μια -ούτε καν χρυσή- δημοσιογραφική μετριότητα κατάφερε να αναδειχθεί σε πρωθυπουργεύοντα της χώρας: μια ιστορία για γέλια και για κλάματα.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ

http://www.lifoland.gr/content/x6/1516


Υ.Γ. Ο τίτλος του post αφιερώνεται στον φίλο, που πριν πολλά χρόνια, ξύπνησε μέσα στα άγρια μεσάνυχτα τον πατέρα του, αγωνιώντας για την απάντηση τού τότε κυβερνητικού εκπροσώπου σε κάποιο ζήτημα (δεν θυμάμαι ποιό, αλλά υποθέτω) ελάχιστης σημασίας.

Κοσμικά.

http://www.highsociety.gr/default.aspx?newid=460

Βρε, πώς περνάει ο καιρός.

Βρέθηκα τις προάλλες σε ένα θέαμα, μια παράσταση από αυτές που ΑΝ την προτείνεις σε άλλους, θα αρχίσουν τα γκουκ-μουκ.

Εκατσα στη θέση μου και περίμενα την έναρξή της, όταν στο ακριβώς μπροστινό μου κάθισμα κάθησε μία σαραντάρα κυρία, της φουρνιάς μας δηλαδή, τόσο γενικά όσο και στην κυριολεξία εαν το κάνουμε πιο συγκεκριμένο και το περιορίσουμε στα όρια τού σχολείου που αποφοιτήσαμε.

Φουρνιά τού '86.

Μία κυρία που όταν ήταν κοριτσάκι, τής είχα (και με είχε) ... ιδιαίτερη αδυναμία και με συγκίνησε το γεγονός οτι την είχα μπροστά μου και - πιστέψτε με - σε πολύ, πολύ βελτιωμένη έκδοση.
Το κοινώς λεγόμενον "γυναικάρα".

Την είδα, την είχα μπροστά μου και ίσως και εκείνη με πρόσεξε (εάν βεβαίως με αναγνώρισε, παίζει και αυτό το ενδεχόμενο) αλλά κανείς δεν μίλησε στον άλλο.

Είχα να τη συναντήσω 22 (ολογράφως: είκοσι δύο) χρόνια.

Αυτό ήταν που με ενόχλησε περισσότερο.
Δεν με πείραξε που δεν ανταλλάξαμε κουβέντα, εαν υπήρχαν λόγοι θα το είχαμε κάνει όλον αυτόν τον καιρό.
Με χάλασε όμως όταν συνειδητοποίησα το γεγονός πως ανήκω πια στο ηλικιακό γκρουπ που επιτρέπει να έχω να συναντήσω μία από τις παιδικές μου αγάπες, πάνω από δύο δεκαετίες.

http://www.youtube.com/watch?v=TFMeru2subE

Μια ακρως ενδιαφέρουσα παράσταση "Ρεμπετικο"

Πέμπτη βράδυ και πήρα την καλή μου και πήγαμε στο Βασιλικό Θέατρο να παρακολουθήσουμε το θεατρικό " Ρεμπέτικο" .
Η παράσταση είχε μια ιδιαιτερότητα . Παιζόταν από το κρατικό θέατρο της Άγκυρας σε σκηνοθεσία του ίδιου του Φέρρη , όλο στα τουρκικά με υπέρτιτλους στα ελληνικά .
Κανα δυο γκουκ μουκ άκουσα σε προτάσεις που έκανα να πάμε παρέα..
Η παράσταση(μιουζικαλ) ήταν πολύ καλή .Συγκρινόμενη δε με τα γνωστά φέσια που έρχονται στη Θεσσαλονίκη , ήταν υπερπαραγωγή .
Ο τουρκικός θίασος ήταν εξαιρετικός , με ηθοποιούς καλούς , με φωνές ποιοτικές και με σκηνοθεσία ποιοτική.
Πέραν της καλλιτεχνικής ποιότητας πάντως , ήταν μια πολύ καλή προσπάθεια (καλλιτεχνική έστω) να νιώσουν κοντά Ελληνες και Τούρκοι .
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αντίστοιχη προσπάθεια από την πλευρά μας δεν έχει γίνει και σας λέω ότι εκτίμησα πολύ το ότι ασχοληθηκε το σημερινό θεατρο της Αγκυρας με ένα καθαρά ελληνικού περιεχομένου θέμα όπως αυτό της εξέλιξης (παράλληλα με τη ζωη στην Ελλάδα) του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Αν δεν κάνω λάθος έχει άλλη μια παράσταση αύριο Κυριακή . Αξίζει...

Μα τι μου θυμίζει...

Έτσι μου έκανε κλικ, όταν είδα την φωτο της συνεδρίασης του ΔΝΤ,



και οι δύο θέλουν τα λεφτά σου αλλά με διαφορετικό τρόπο.

μάλλον προτιμότεροι οι δεύτεροι...

Τεχνοτροπία "Ποντίκι".

Οσοι από εσάς έχετε διαβάσει έστω και μία φορά την εβδομαδιαία εφημερίδα "Ποντίκι", θα έχετε σταθεί στο πραγματικά ασύλληπτο σκουπιδοαρχείο φωτογραφιών του και το καυστικό του χιούμορ (κατ'άλλους: "χούμορ") που τις συνοδεύει.

Σε όσα στιγμιότυπα απεικονίζονται ανώνυμοι πολίτες, εκτός από τους γνωστούς επώνυμους μαϊντανούς της πολιτικής, οι εκδότες δείχνουν την απαιτούμενη υπευθυνότητα και προσθέτουν, άγαρμπα είναι η αλήθεια, μαύρα γυαλιά στα πρόσωπά τους.

Επιτέλους άνοιξε!

Τρία χρόνια αναμονή έκανε ο μικρός μου Μιχάλης, και τι απαντάς σε ένα παιδί που θέλει σώνει και καλά να μπει στον εντυπωσιακό, για τα μάτια του, Λευκό Πύργο;

Υπομονή.

http://www.mbp.gr/html/gr/pirgos.htm

http://www.mbp.gr/html/gr/index.htm

Ο Λευκός Πύργος, το σύμβολο της μεγααάλης φτωχομάνας (που λέει ο has) με τα τζιπ των 4000 cc (που συμπληρώνω εγώ) άνοιξε ξανά την πύλη του και υποδέχεται, εδώ και λίγες μέρες, κάθε ενδιαφερόμενο.

Πιστέψτε με, οι άνθρωποι του Βυζαντινού έχουν κάνει εντυπωσιακή δουλειά, ανάλογη με αυτήν της "μαμάς"-Μουσείου.

Ολη η σύγχρονη ιστορία της πόλης μέσα από κείμενα και άφθονο οπτικοακουστικό υλικό.

Και όταν λέω άφθονο, το εννοώ!

Μόνο λίγη υπομονή (επι πλέον) χρειάζεται στην ουρά, καθώς μόνο εβδομήντα επισκέπτες επιτρέπονται ταυτόχρονα μέσα στο μνημείο.

Και μία σημαντική έλλειψη όσον αφορά την παρουσία μόνο της ελληνικής γλώσσας στην παρουσίαση της έκθεσης.

Ας είναι, καινούριο είναι το μαγαζί...

Ο Λευκός μας Πύργος, καθημερινά (εκτός Δευτέρας) και ως τις 3 μ.μ.

.

Και είναι αυτή η θέα τής μητέρας μας πόλης, πάνω στις πολεμίστρες, το καλύτερο ρετιρέ όλων, που δε θες να κατέβεις με τίποτα.

Γιάννης Γαϊτης. " 'Ολοι και μόνος ".

Σε αντίθεση με την αναιμική Infosystem, (την λειτουργία τής οποίας δεν αντελήφθην όσο βολτάριζα κάπου παραδίπλα της), όσοι από εσάς βρεθείτε στην περιοχή πλησίον της ΔΕΘ, αφιερώστε μισή ώρα στην αναδρομική έκθεση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης για τον Γιάννη Γαϊτη και γνωρίστε (ή ξανασυναντείστε) έναν σημαντικό, καινοτόμο Έλληνα καλλιτέχνη.

http://www.mmca.org.gr/el/exhibition.htm?m=1;2

Zeitgeist: Addentum

Βρείτε χρόνο και δείτε το καταπληκτικό ντοκιμαντέρ Zeitgeist: Addentum διαθέσιμο επίσημα εδώ και με ελληνικούς υπότιτλους Ειδικά η εισαγωγή, περίπου τα πρώτα 6-7 λεπτά είναι ένα εικαστικό αριστούργημα. Με μια λέξη το θέμα είναι money mechanics, δηλαδή πως δουλεύει ο κύκλος του χρηματικού οικοσυστήματος. Κάπου λίγο παρασύρεται σε ιστορίες συνωμοσίας αλλά το συγχωρείς γιατί οι προθέσεις είναι καλές παρά το fact checking που χρειάζεται.
Δεν θα το είχα πάρει χαμπάρι εάν δεν ήταν για ένα tweet του phaistonian, να'ναι καλά.

Infosystems 2008

Δείτε τις φωτό με σχόλια στο flickr. Γενικά είναι ένα πανηγύρι χωρίς νόημα. Έμεινα μόνο λίγη
ώρα αλλά είναι πλέον φανερό ότι πρέπει ή
να αλλάξει ριζικά ή να καταργηθεί.

Η εξέλιξη ενός εξωφύλλου

Σαν παλιός παλιός βινυλιάς (~1000 κομμάτια) και εγώ έχω μια ιδιαίτερη αγάπη στα εξώφυλλα. (θυμάστε το post με το cover-head?) Ειδικά οι παραλλαγές σε ένα θέμα μπορούν να είναι μια ιστορία μόνες τους. Βρήκα λοιπόν αυτό site που έχει μαζέψει πάρα πολλά και ωραία και το συνιστώ. Ξεχώρισα το "Elvis Presley" που έδωσε το αριστούργημα "London Calling" και πολλά άλλα πάνω σε αυτό πλέον βέβαια όπως θα δείτε.
Οι Beetles γενικά έχουν την τιμητική τους, όπως και Pink Floyd αλλά νομίζω ότι το Abbey Road είναι όλα τα λεφτά σε ότι αφορά τους εικαστικούς επίγονους.

Οπτικοποιόντας τον πολιτικό λόγο

Ωραία δουλειά του nylon.gr που χρησ. το wordle για να κάνει ένα σύννεφο πυκνότητας-συχνότητας των λέξεων κλειδιά που χρησημοποίησαν οι ΓΑΠ και ΚΚ κατά την ομιλία τους στην ΔΕΘ του Σεπ. 2008.
Λεπτομέρειες και ανάλυση στο post της nylon αλλά μεταφέρω εδώ το σύννεφο του ΚΚ
και αυτό του ΓΑΠ


Σαν να λένε "Θα" "μεταρρυθμίσω" την "ανάπτυξη" του "κράτους" της "Ελλάδας"!

Εικόνες από την Σαντορίνη

Ημεροβίγλι, Σαντορίνη: 30 ευρώ για μια φούστα τζιν από το πανέρι!

Ταξί στην Οία, Σαντορίνη. Δεν ρώτησα τιμή ;-)

Ένα καφέ, ένα παγωτό, δύο ποτηράκια τσικουδιά με Θέα στο Ημεροβίγλι = 32 Ευρώ. Ωραία θέα πάντως!

Για να μην είμαι γκρινιάρης, η Σαντορίνη είναι υπέροχη και αξίζει να πάει κανείς για μερικές μέρες απλά όχι το καλοκαίρι για τις "κλασσικές" διακοπές με παραλία, ήλιο και μπάνια. Βρεθήκαμε στην Σαντορίνη στο τέλος του Αυγούστου για τον γάμο πολύ καλού φίλου. Ήρθε και ο Chris με την Χαρούλα αλλά περισσότερα σε επόμενο ποστ για τις περιπέτειες και εντυπώσεις.

Διεθνής Ελληνική Αδιαφάνεια

Βγήκε η έκθεση από την οργάνωση Διεθνής Διαφάνεια. Αντιγράφω:

Η Διεθνής Διαφάνεια μια Διεθνής Μη Κυβερνητική Οργάνωση, διεξάγει κάθε χρόνο την έρευνα για την αντίληψη που υπάρχει σε κάθε χώρα σχετικά με την έκταση της διαφθοράς. Ο Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς δημοσιεύεται από τη Διεθνή Διαφάνεια από το 1995 και βασίζεται σε έρευνες αναγνωρισμένων ιδιωτικών και διεθνών οργανισμών που διερευνούν την εκτίμηση που έχουν επιχειρηματίες, ακαδημαϊκοί και αναλυτές οικονομικών κινδύνων για χώρες όπου δραστηριοποιούνται. Πρόκειται για την πιο έγκυρη έρευνα αυτού του τύπου στην οποία το 2008 μετείχαν 11 ανεξάρτητα κέντρα με 13 διαφορετικές έρευνες.

Ο φετινός δείκτης της Διεθνούς Διαφάνειας (CPI 2008) βαθμολογεί την Ελλάδα με 4.7 βαθμούς. Η μέτρηση βασίστηκε σε 6 διαφορετικές έρευνες – μελέτες και έλαβε υπόψη της στοιχεία του 2008 (3 έρευνες) και του 2007 (3 έρευνες).

Η Ελλάδα σημειώνει ξανά βελτίωση στη βαθμολογία. Η Ελλάδα όμως με τη νέα βαθμολογία 4.7 στα 10 εξακολουθεί να βρίσκεται όχι μόνο στην τελευταία θέση ανάμεσα στα παλαιά 15 μέλη της Ε.Ε. αλλά και κάτω από τη βάση του 5, γεγονός που υποδεικνύει ότι η προσπάθεια βελτίωσης πρέπει να συνεχιστεί με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς.

Η Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς επισημαίνει την άμεση ανάγκη η μάχη κατά της διαφθοράς να αποτελέσει κοινό παρονομαστή δράσης για όλες τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας αλλά και της πολιτικής. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι μαζί πρέπει να απομονώσουμε τα αποστήματα που δηλητηριάζουν την καθημερινότητά μας. Η συμμετοχή στην «Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία Ακεραιότητας και Διαφάνειας» μας κάνει πιο δυνατούς.

Διάβασα και το παραλήρημα για εσωτερική κατανάλωση του ΚΚ και μπορώ να πω γέλασα. Τι να θυμηθεί κανείς, το "σεμνά και ταπεινά", τους νταβατζήδες, την επανίδρυση, το κοίτα-ποιος-μιλάει "αρχιερέα της διαπλοκής" στον Σημίτη... Κρίμα γιατί αυτή η κυβέρνηση έδειχνε ότι μπορούσε. Τελικά την κουβαλάνε τα γεγονότα και απλά οι πιο καλόπιστοι οπαδοί της κατάντησαν να λένε "μπράβο" για τα αυτονόητα δηλαδή να επεμβαίνει ο εισαγγελέας και να καταδικάζονται οι ένοχοι αφού τους έχει ξεφωνίσει το Πανελλήνιο.

Επαναλαμβάνω την πρόταση μου: στις ευρωεκλογές μαύρο και στους δύο δεινόσαυρους.

Το μικρό σπίτι στο λιβάδι

Τις τελευταίες μέρες πάω για περπάτημα/τρέξιμο στο Σειχσου, πάνω από την γέφυρα του περιφερειακού στα Κωνσταντινουπολίτικα. Παρατήρησα λοιπόν ότι εκτός από τα πάμπολλα παραπήγματα υπάρχει και ένα κανονικότατο σπίτι! Εάν είναι νόμιμο θα ενδιαφερόμουν και εγώ για ένα σπιτάκι στην περιοχή ;-)

Κάτω αριστερά είναι η γέφυρα και μετά η ταβέρνα "Ο λόφος". Εδώ και μια φωτογραφία του περί ου ο λόγος:Εάν μεγεθύνεται την φωτογραφία θα δείτε ότι υπάρχει full size ιστός για να κυταματίζει περίφανη η γαλανόλευκη εκεί στην εσχατιά του πολιτισμού μας. Ακόμα καλύτερα φαίνεται η σημαία στην λήψη από πίσω από το σπίτι.
Για να πάρετε μια ιδέα της διαδρομής δείτε τι ανηφόρες πρέπει να τραβήξεις... Εγώ την έκανα περπατητός αλλά θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορώ να την ανέβω και εγώ με mountain bike.
Κάποια στιγμή αγαπητέ Θέμη μπορεί να βολτάρουμε παρέα! Τι λέτε να βάλουμε στόχο μια κοινή εκδρομή με ποδήλατα στο μέλλον?

Κάτι άσχημο...

Image by pfv. via FlickrΔιάβασα σήμερα για την καταδίκη του ιερού τέρατος της πολιτικής ζωής της λεβεντομάνας χασισο-Κρήτης. Δώδεκα μήνες με αναστολή έφαγε ο Κεφαλογιάννης senior γιατί προσπάθησε να επηρεάσει αστυνομικό για να αλλάξει την κατάθεση του και να ευνοηθεί ο χασισο-καλλιεργητής γιός ψηφοφόρου του. Μαζί του με έξι μήνες και ο πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ρεθύμνου της Ν.Δ. Σπανουδάκης για το ίδιο περιστατικό. (Σταύρο είδα το post σου αφού το είχα στείλει).
Το θέμα δεν είναι φυσικά κομματικό αλλά είναι ενδεικτικό του μαφιόζικού τρόπου που λειτουργεί το πολιτικό-πελατιακό σύστημα ειδικά στην Κρήτη. Το αίσχος νομίζω είναι κοινό και για τα δύο "κόμματα εξουσίας" και αυτό που θα πρότεινα σε όποιον θέλει να γίνει κάτι διαφορετικό είναι να ΜΗΝ ψηφίσει κανένα από τα δύο. Η νοοτροπία της ρεμούλας και των Βατοπεδίων μπορεί να αλλάξει εάν σταματήσουν οι δύο μεγάλοι να εναλλάσσονται. Έχουν βγει οι παπαγάλοι των δημοσκοπήσεων για να μας πείσουν πως ο ΓΑΠ έγινε ξαφνικά γκανιάν και θα γίνει ο μεσσίας που θα μας λυτρώσει από την "επάρατη" διακυβέρνηση. Βρε ούστ νομιστεράκια...
Βγαίνουν οι λαϊκιστές όλων των παρατάξεων και κλαίνε για την Ολυμπιακή ή για την Siemens σε μας που έκλεισε. Ξαφνικά όλοι διαπίστωσαν ότι η ελεύθερη αγορά λειτουργεί με την "δημιουργική καταστροφή" και αυτό μας ξινίζει. Μα το πρόβλημα ειδικά στην Ελλάδα είναι ότι ακριβώς δεν αφήνουμε τον με ίσους όρους ελεύθερο ανταγωνισμό να ρυθμίσει την οικονομία αλλά παρεμβαίνει το κράτος με διάφορες ρυθμίσεις υπέρ "δικών μας" επιχειρηματιών και ομάδων πίεσης. Πλήθος τα παραδείγματα, αρχίζοντας από Ολυμπιακή, ΕΒΟ, ΔΕΗ + Ανάδοχοι, ΟΤΕ+ Προμήθειες και άλλα. Το πρόβλημα της ΝΔ είναι ότι δίνει την εντύπωση εταιρίας προσωπικού πλουτισμού φίλων και συνεργατών, όχι πάντα με παράνομο τρόπο αλλά σίγουρα με ανήθικο. Η περίπτωση Βουλγαράκη είναι χαρακτηριστική, όπως παλιότερα και του μάστορα του χρηματιστηρίου Νεονάκη.
'Έχει γίνει καμία σοβαρή έρευνα για το πως αξιοποιήθηκαν τα δις σε αντισταθμιστικά οφέλη από τα εξοπλιστικά προγράμματα? Υπάρχουν ποσοτικά στοιχεία για το πόσο βοήθησαν την ανάπτυξη εταιριών υψηλής τεχνολογίας στην Ελλάδα, που είναι ουσιαστικά ο σκοπός τους?
Επαναλαμβάνω, όσο συνεχίζουμε με παρωχημένα, σκουριασμένα και απολιθωμένα κομματικά μαγαζιά δεν υπάρχει φως. Η λύση είναι να διαλυθούν και οι δύο μεγάλοι σχηματισμοί, να χάσουν τη δουλειά τους όλοι οι εγκάθετοι μόνιμοι μανδαρίνοι των κομματικών μηχανισμών τους και να γίνουν νέα κόμματα με φρέσκους μανδαρίνους που τουλάχιστον θα έχουν μερικά χρόνια μπροστά τους μέχρι να βρομίσουν. Μετά, ο κύκλος της φύσης θα αρχίσει ξανά.
Υπάρχουν σίγουρα ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους αλλά αυτές δεν έχουν τόσο μεγάλη εξάρτηση με την κομματική τοποθέτηση. Βασικά υπάρχουν προοδευτικοί και συντηρητικοί. Τα «δεξιά vs αριστερά» πλέον είναι για το μουσείο. Μεγαλύτερη σημασία έχει πως τοποθετείτε κανείς σε βασικά ζητήματα που δεν είναι μονοσήμαντα είτε είσαι προοδευτικός είτε συντηρητικός , όπως:
1. Χωρισμός εκκλησίας – κράτους με υποχρεωτικό πολιτικό γάμο και βάφτιση, φορολόγηση της περιουσίας, ο κληρικός δεν θα είναι πια δημόσιος υπάλληλος κλπ
2. Εκτρώσεις
3. Έρευνα με βλαστοκύτταρα
4. Μεταναστευτική πολιτική και ενσωμάτωση μεταναστών
5. Εξοπλισμοί και στρατιωτική θητεία
6. Αλλαγή του αρ.16 και ιδιωτικά ΑΕΙ
7. Κοινωνικό κράτος, υποστήριξη μητρότητας
8. Δημόσια/ιδιωτική υγεία
9. Διαχείριση αποθεματικών των ταμείων
Στην Αμερική για παράδειγμα η υποψήφια των ρεπουμπλικάνων για την αντιπροεδρία Sara Palin πιστεύει στην Γένεση της βίβλου και όχι στην θεωρεία της εξέλιξης. Θεωρεί δηλαδή ότι η Γή δημιουργήθηκε πριν 5000 χρόνια και ότι ο άνθρωπος εμφανίστηκε ξαφνικά από το πουθενά ως προϊόν θεϊκής επέμβασης. Αυτό το ούφο μπορεί θεωρητικά να πατήσει το κόκκινο κουμπί που στέλνει πυρηνικά. Τέτοια ούφο υπάρχουν πολλά και στα δικά μας μέρη αλλά δεν το λένε (βλέπε και ΛΑΟΣ). Αυτή είναι η πραγματική μάχη που πρέπει να δώσουν όλοι όσοι πιστεύουν στις αρχές του διαφωτισμού. Να δημιουργήσουμε ένα πολιτικό σύστημα που προωθούνται φωτισμένοι άνθρωποι, προοδευτικοί πραγματικά και όχι μόνο στα κομματικά σημαιάκια.
Δείτε μια ενδιαφέρουσα ομιλία πάνω στο θέμα του ποιες αρχές χαρακτηρίζουν προοδευτικούς και συντηρητικούς στην Αμερική, από την έρευνα του ψυχολόγου Jonathan Haidt, που δείχνει χαρακτηριστικά ότι η στάση ζωής των μεν και δεν μπορεί να είναι ούτε καλή ούτε κακή. (εδώ μια πιο εκτεταμένη ομιλία). Είναι απλά διαφορετική και πρέπει να μάθουμε να την σεβόμαστε και να την καταλαβαίνουμε. Αυτό που έχει σημασία είναι να βρίσκουμε πολιτικούς με ανοιχτό μυαλό, τόσο προοδευτικούς όσο και συντηρητικούς. Γιατί μικρή σημασία έχει εάν δηλώνεις του συνασπισμού αλλά θεωρείς «νόμο το δίκιο του εργάτη» ή είσαι ΛΑΟΣ και βλέπεις την Ελλάδα σαν μια θεοκρατική δημοκρατία τύπου Ιράν.

Σεμνα και ταπεινα....αρχισαν οι μπαλωθιες

Διαβαστε ενα αρθρο για την Κρητικη λεβεντια (μαγκια) και τα 50 χρονια θητειας του κ. Κεφαλογιαννη
http://www.news247.gr/a/4!61415

Σε 12 μήνες φυλάκιση με αναστολή καταδικάστηκε ο σύμβουλος του πρωθυπουργού και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Κεφαλογιάννης για απόπειρα υπόθαλψης εγκληματία και ψευδορκία, από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου.

Η δίκη κράτησε πάνω από οκτώ ώρες και οπαδοί του βουλευτή Ρεθύμνου κατέκλυσαν το δικαστικό μέγαρο προκειμένου να εκδηλώσουν την υποστήριξή τους στον κ. Κεφαλογιάννη. Ο πρώην υπουργός είχε κατηγορηθεί για πιέσεις προς αστυνομικό, ώστε να αλλάξει την κατάθεσή του υπέρ ανθρώπου, ο οποίος ήταν υπόδικος για εμπορία ναρκωτικών.

Ο πρώην υπουργός στην απολογία του παραδέχθηκε ότι είχε συνάντηση με τον αστυνομικό, αλλά αρνήθηκε ότι του άσκησε πιέσεις και ισχυρίστηκε ότι απλώς ζήτησε ενημέρωση για την υπόθεση, καθώς ο πατέρας του κατηγορούμενου είχε ζητήσει τη βοήθεια του βουλευτή, επειδή πίστευε ότι αδικούσαν τον γιο του.

Κατά τη διάρκεια διακοπής της δίκης και εν αναμονή της απόφασης ο κ. Κεφαλογιάννης επιτέθηκε φραστικά με βαρείς χαρακτηρισμούς εναντίον δύο αστυνομικών μαρτύρων, προσπαθώντας προφανώς να αποδείξει ότι δεν έχει σχέση με την...κακώς εννούμενη λεβεντιά των Ζωνιανών.

Μετά την καταδικαστική απόφαση ο πρωθυπουργικός σύμβουλος έκανε λόγο για σκευωρία και εξέφρασε την πικρία του για την αμαύρωση των πενήντα χρόνων θητείας του στο κοινοβούλιο και του έντιμου βίου του.

Τέλος, σε φυλάκιση 6 μηνών με αναστολή καταδικάστηκε και ο συγκατηγορούμενός του και πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ρεθύμνου Αρκάδιος Σπανουδάκης, για έμμεση συνέργια στο αδίκημα της υπόθαλψης εγκληματία.

Και κάτι όμορφο...

Γιά όσους δεν είδαν το ουράνιο τόξο που ξεπρόβαλε προχθές παραθέτω μία φωτογραφία αυτού.

Tα παιδια απο το Βατοπεδι

Αυτη η ιστορια με το Βατοπεδι ηρθε να επιβεβαιωσει με το πιο εκκωφαντικο τροπο το πως σκεφτονται και ενεργουν οι αυτοαποκαλουμενοι και "εκπροσωποι του Θεου". Χωρις καμια τσιπα, χωρις κανενα δισταγμο και εχοντας ως σκοπο αυτο που ολοι οι κοινοι πολιτες της κοινωνιας μας εχουν : το χρημα. Τι και αν αυτοι θεωρουνται "πνευματικοι", "μοναχοι" ή ανωτεροι ανθρωποι που εφυγαν απο την κοινωνια για να ερθουν πιο κοντα στο Θεο.
Κοντα σε αυτο το διαλογισμο, και σε αυτη τη θεια επικοινωνια γουσταρουν και κανενα Ολυμπιακο Ακινητο ως ανταλλαγμα στις τεραστιες εκτασεις που κατεχουν ή που ΦΑΙΝΕΤΑΙ οτι κατεχουν
Εχετε ποτε σκεφτει οτι η Εκκλησια δεν πληρωνει φορους στο Ελληνικο κρατος???
και τι θα γινοταν αν πληρωνε για ολες αυτες τις εκτασεις??
Κατεχει ενα πολυ μεγαλο κομματι της Σιθωνιας, τωρα θα αρχισουν να αποκαλυπτονται και εκτασεις λιμνων, οχθες ποταμων και κανεις δεν ξερει τι αλλο στη συνεχεια.
Μηπως εμεις ως φορολογουμενοι θα πληρωναμε λιγοτερα αν αυτος ο οργανισμος χρηματος που αποκαλειται Εκκλησια φορολογουνταν???
Βεβαια συνενοχο σε αυτο το εγκλημα ειναι το κρατος και οι κυβερνησεις και των 2 μεγαλων κομματων

Διαβάστε επισης στο σημερινο Ε.Τ. πως αντιδρουν οι ανθρωποι που εχουν κτηματα στην Βιστωνιδα εδω και πολλα χρονια (http://www.e-tipos.com/content/staticfiles/issues/2008/09/17/170908%2012.pdf)
Περιμενω σχολιασμο, ειδδικα απο τον Mgp που πιστευα οτι θα το ειχε κανει θεμα εδω και καιρο

Αφιερωμένο στην Κ. Ρεπούση και την ομάδα της.

Το κάτωθι link αφιερώνεται σε όλους όσους πιστέουν ότι οι Ελληνες συνωστίστηκαν στην Σμύρνη (την ίδια έκφραση χρησιμοποιούν οι Τούρκοι στα μουσεία τους κάτω απο τις αντίστοιχες φωτογραφίες).

http://www.greekinsuranceclaims.com/gr/board.php3

Has είναι καλό για διαφήμηση.

Περιμένω κέρασμα αν κάποιος πιλαλίτης είναι εκατομυριούχος.

Αιμοδοσία Σεπτεμβρίου

Κύριοι ,

Αιμοδοσία θα κάνουμε την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2008΄.

Ωρα 10.30 .

Τόπος Ιπποκράτειο ΓΝΠΘ(από την κάτω είσοδο)

Διαδώστε το σε δικούς μας .Όλοι οι καλοί χωρούν .

Στο κάτω κάτω στη μερίδα της "Πιλάλας "θα εισρεύσουν οι φιάλες .

Όλοι μαζί στον καλό αυτόν σκοπό !

Ιδέες - Σενάρια

Κατορθωσα να δω επιτελους - μετα απο πολυ καιρο - μια ταινια, που ειχε πολυ καλες (να μην πω διθυραμβικες) κριτικες, τοσο απο "επισημα" χειλη, οσο και απο γνωστους (chitis). Μιλαω για το "Before the Devil Knows You're Dead" του Sydney Lumet (http://www.imdb.com/title/tt0292963/). Εγω θα διαφωνησω για ενα κομματι του εργου με ολους τους παραπανω. Οντως η ταινια ειχε ενα απολυτως ενδιαφερον θεμα, καταπληκτικες ερμηνειες, κυριως απο τους τρεις αντρες πρωταγωνιστες, πολυ καλη σκηνοθεσια, ψιλοταραντινικο μονταζ με παιχνιδια του χρονου, ομως κατα την προσωπικη μου αποψη απο ενα σημειο και μετα το σεναριο εγινε υπερβολικο.
Σε μια ασυνδετη πια οικογενεια ειναι πολυ σπανιο να συμβουν οοοοοολα αυτα που συμβαινουν την τελευταια μιση ωρα και φυσικα ειναι φυσιολογικη εξελειξη στο τελος της ταινιας να αναφωνησεις "ε, αυτα συμβαινουν στον κινηματογραφο". Δεν αναφερω λεπτομερεις μηπως καποιοι ενδιαφερθουν αν την δουν καποια στιγμη.
Γνωριζα εκ των προτερων οτι η ταινια σεναριακα εμοιαζε με την ταινια του αγαπητου Woody Allen Cassandra's Dream (http://www.imdb.com/title/tt0795493/), η οποια συγκρινομενη με την ταινια του Sydney Lumet, ηταν πιο αναλαφρη, λιγοτερο σκοτεινη αλλα τελικα περισσοτερο αληθοφανης.

Ολα αυτα τα γραφω για να εκφρασω την αποψη μου οτι ο συγχρονως κινηματογραφος στην συντριπτικη του πλειοψηφια φτιαχνει αρτια τεχνικα ταινιες (σκηνοθεσια, μονταζ, ερμηνειες κ.λ.π.) αλλα σαφως χωλαινει σεναριακα. Λειπουν οι φρεσκιες ιδεες. Αποδειξη τα ολοενα και αυξανομεν remake, κατι που αλλωστε φαινεται και στη μουσικη σκηνη με συγκροτηματα τυπου Pink Martini και Nouvelle Vague και φυσικα με αμετρητες διασκευες σε ολο το φασμα της.

Ιστορία μιας ζωής

Διάβασα την παρακάτω ιστορία ενός μετανάστη στα "Νέα" και την μεταφέρω αυτούσια. Υπεύθυνος για την δημοσίευση είναι ο Γκαζμεντ Καπλάνι, συγγραφέας-δημοσιογράφος (επίσης blogger), μετανάστης από την Αλβανία και ο ίδιος και που στα 18 του ήρθε στην Ελλάδα, σπούδασε και ρίζωσε σπάζοντας το στερεότυπο που υπάρχει για τους συμπατριώτες του. Η ιστορία που μας μεταφέρει είναι για έναν Ιρανό μετανάστη, μια ζωή κινηματογραφική ταινία που δεν έχει ακόμα φτάσει στο happy-end. Μέσα σε αυτή υπάρχουν κομμάτια που με κάνουν πραγματικά περήφανο για κάποιους συμπατριώτες μας που με ανθρωπιά βοηθάν αυτούς τους ανθρώπους. Μακάρι να γίνουν περισσότεροι.

Μια ιστορία από το Ιράν

Στη φωτογραφία φαίνονται μόνο τα χέρια του Μαξίμ. Για λόγους προσωπικής ασφαλείας ο ίδιος δεν ήθελε να φωτογραφηθεί το πρόσωπό του. Κάποιες λεπτομέρειες της ζωής του, ονόματα πόλεων και ανθρώπων παραλείπονται από το κείμενο για τους ίδιους λόγους…

«Με λένε Μαξίμ. Γεννήθηκα στην Τεχεράνη πριν από 35 χρόνια. Οι γονείς μου ήταν εύποροι. Είχα μια αδελφή, δέκα χρόνια μεγαλύτερη και πολύ όμορφη. Είμαι ο μοναδικός επιζών της οικογένειας... Όταν ανατράπηκε ο Σάχης, ήμουν στην Α΄ Δημοτικού. Οι δασκάλες μας, ξαφνικά, φόρεσαν μαντίλα. Μας χώρισαν σε αγόρια και κορίτσια. Μια μέρα αστυνομικοί με πολιτικά συνέλαβαν τον δάσκαλό μας σε ώρα μαθήματος, δεν ξέρω γιατί. Η μητέρα μου ήταν άθεη, αναγκάστηκε να φορέσει μαντίλα. Και η αδελφή μου φόρεσε μαντίλα. Εκείνη διάβαζε πολύ, ζωγράφισε, άκουγε συνέχεια Βeatles και εκδήλωνε ανοιχτά την απέχθειά της για τους ισλαμιστές. Οι γονείς μου φοβόντουσαν. Ήμουν δώδεκα χρόνων όταν συνέλαβαν την αδελφή μου. Την έκλεισαν στο Εβίν, στη φυλακή όπου βάζουν τους αντιφρονούντες. Μια βραδιά έκαναν ντου οι μυστικές υπηρεσίες στο σπίτι μας, έψαχναν κι έσπαγαν... Μερικές μέρες αργότερα μάθαμε ότι η αδελφή μου εκτελέστηκε για συμμετοχή σε αντικαθεστωτική οργάνωση. Ήταν φοιτήτρια, 22 χρόνων. Τη σορό της δεν μας την έδωσαν. Ούτε ξέρουμε πού την έθαψαν. Δεκαπέντε χρόνων πήγα στον πόλεμο με το Ιράκ. Πήγα με ενθουσιασμό. Μισούσαμε το καθεστώς, πολεμούσαμε όμως για την πατρίδα μας. Με πήγαν στην Ντοκόχε, στο Νότιο Ιράν. Οβίδες έπεφταν συνέχεια, το έδαφος τρανταζόταν. Σήμερα όταν ακούω δυνατό θόρυβο, τρομάζω. Εμάς τα ανήλικα μας πήγαιναν να κατασκοπεύσουμε τις κινήσεις των Ιρακινών. Ο στρατός τους είχε τα πάντα. Ρωσικά και αμερικανικά όπλα, πολλά τανκς. Εμείς είχαμε Καλάσνικοφ, μπαζούκας και μπαγιάτικο κριθαράκι. Σε μια από τις κατασκοπευτικές αποστολές είδα μόνο μια φοβερή λάμψη να φωτίζει τη νύχτα. Ξύπνησα στο νοσοκομείο. Είχα τραυματιστεί στο πρόσωπο. Αυτή η ουλή εδώ είναι το ανεξίτηλο ενθύμιο αυτού του πολέμου. Στο μέτωπο είδα πολλά πτώματα, Ιρανούς και Ιρακινούς, δίπλα δίπλα σαν φίλοι παλιοί...
Με έστειλαν πίσω στην Τεχεράνη. Τελείωσα το λύκειο. Έδωσα εξετάσεις για να περάσω στο πανεπιστήμιο. Κόπηκα για κακή γνώση του Κορανίου και κακό βιογραφικό. Μετά την απόρριψη με κάλεσαν στο στρατό. Υπηρέτησα κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, στην περιοχή του Κουρδιστάν. Υπήρχαν πολλές αψιμαχίες με Κούρδους αυτονομιστές, εμείς οι συνοριοφύλακες ήμασταν στόχοι. Δυο χρόνια εκεί, σε άθλιες συνθήκες. Πολλές φορές δεν είχαμε ούτε νερό, μαζεύαμε χιόνι και το βράζαμε... Μετά την απόλυση έδωσα ξανά εξετάσεις για το πανεπιστήμιο. Αναγκαστικά διάβασα πολύ το Κοράνι. Πώς μου φάνηκε; Ένα κατάλληλο βιβλίο για να το μάθεις απέξω. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν ότι δεν είχε καμία σχέση με τον πολιτισμό μας, με τους ποιητές μας, που από τον Μεσαίωνα τραγουδούσαν το κρασί, τον έρωτα και τις γυναίκες... Πέρασα στις εξετάσεις, στο τμήμα Αρχαιολογίας. Τον περισσότερο χρόνο μελετούσαμε τη ζωή του Μωάμεθ παρά κάτι σχετικό με το αντικείμενό μας.

Ο Μαξίμ σκιτσογραφεί το πρόσωπο του μουλά που προέδρευε στην πανεπιστημιακή επιτροπή

Ήμουν στο τρίτο έτος, οδηγούσα το αυτοκίνητό μου, όταν με σταμάτησαν οι Φρουροί της Επανάστασης. Ήταν Πέμπτη, το θυμάμαι καλά, κάθε Πέμπτη κάνουν ελέγχους. Μου βρήκαν κασέτες με ροκ μουσική. Με έσυραν στο τμήμα, μου έσπασαν τις κασέτες, με έδειραν. Οι γονείς μου πλήρωσαν εγγύηση και με άφησαν ελεύθερο. Με απέλυσαν όμως από το πανεπιστήμιο με την αιτιολογία «κακός μουσουλμάνος».Οι γονείς μου με παρότρυναν τότε να φύγω, έστω για κάποια χρόνια. Τους ρώτησα γιατί δεν φεύγουμε όλοι μαζί, αφού είχαμε χρήματα. Μου απάντησαν ότι δεν θα εγκαταλείψουν ποτέ το Ιράν. Ξεκίνησα μια περιπλάνηση που συνεχίστηκε οκτώ χρόνια. Πήγα σε χώρες όπου δεν δυσκολευόμουν για βίζα. Οι γονείς μου με υποστήριζαν οικονομικά. Πήγα Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ρωσία, Μόσχα και Αγία Πετρούπολη, σε φίλους των γονέων μου. Μετά Ταϊλάνδη, πανέμορφη χώρα, Μαλαισία, Ινδονησία, μερικές εβδομάδες στη Κίνα, με σόκαρε το χάος και η φτώχεια. Μετά Ιαπωνία, στην πόλη Οζάκα, γιατί το Τόκιο ήταν πανάκριβο. Κάθησα τρεις μήνες εκεί, προσπάθησα να βρω δουλειά. Η Ιαπωνία ήταν πολύ ακριβή και δύσκολα έβρισκες δουλειά. Το 1998 έριξα άγκυρα στη Νότια Κορέα. Με βοήθησε ένας φίλος των γονέων μου για στέγη και δουλειά. Δούλευα στη Samsol, κάναμε ελατήρια για αυτοκίνητα. Ο μισθός ήταν πολύ καλός. Έπαιζα με την ποδοσφαιρική ομάδα του εργοστασίου. Δυο φορές κερδίσαμε το πρωτάθλημα. Στη Νότια Κορέα το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου των εργοστασίων είναι εθνικό γεγονός. Επειδή βγήκαμε πρώτοι, η διεύθυνση μάς έκανε γερή αύξηση του μισθού. Ήταν ωραίο, είχε πλάκα. Στην Κορέα κάθησα επτά χρόνια, έμαθα κορεάτικα, έκανα παρέες. Η Κορέα είναι πανέμορφη χώρα και υγρή. Από Απρίλη μέχρι Σεπτέμβρη βρέχει διαρκώς.
Μια μέρα συνέλαβαν την μητέρα μου. Για συμμετοχή σε αριστερή αντικαθεστωτική οργάνωση. Την φυλάκισαν στο Εβίν. Ύστερα από μερικές εβδομάδες την εκτέλεσαν. Δεν μας έδωσαν τη σορό της. Ο πατέρας μου επέμενε να μην επιστρέψω στο Ιράν. Έπειτα από μερικές εβδομάδες έχασα την επαφή μαζί του. Μέσω ενός οικογενειακού φίλου έμαθα ότι ο πατέρας μου πέθανε από εγκεφαλικό. Επέστρεψα επειγόντως στο Ιράν. Ολομόναχος, όλοι νεκροί. Η μητέρα και η αδελφή μου δεν είχαν καν τάφο... Έπεσα σε κατάθλιψη. Νοσηλεύτηκα σε ψυχιατρείο. Έπαιρνα πολλά χάπια. Μια ψυχίατρος με βοήθησε πολύ να σταθώ στα πόδια μου.
Όταν βγήκα, έσμιξα ξανά με έναν παλιό μου φίλο. Εκείνος ήταν σε μια ομάδα χριστιανών. Μαζεύονταν και προσεύχονταν κρυφά. Αποφάσισα να βαφτιστώ χριστιανός. Εάν το έκανα από αντίδραση στο καθεστώς; Ίσως. Οι γονείς μου δεν ένιωθαν την ανάγκη της πίστης στον Θεό. Εγώ την ένιωσα, για να στηριχτώ κάπου. Ύστερα από μερικούς μήνες έπιασαν τον φίλο μου. Ο παπάς με ειδοποίησε να φύγω αμέσως, γιατί με έψαχναν οι μυστικές υπηρεσίες. Πήρα μαζί 35.000 δολάρια, όλες τις οικονομίες μου στη Κορέα. Τα έκρυψα μέσα στα εσώρουχα. Έδωσα 6.000 δολάρια για να με περάσουν στην Τουρκία. Έφτασα στη Πόλη. Περίμενα μερικές μέρες σε ξενοδοχείο. Μαζί με μερικούς Αφγανούς, άνδρες, γυναίκες και μωρά, μας μετέφεραν, χαράματα, σε ένα παραθαλάσσιο χωριό. Μπαχράμ Καλέ λέγεται. Περπατήσαμε πολλές ώρες, μέχρι που έπεσε το λυκόφως. Τότε επιβιβαστήκαμε σε μια φουσκωτή μπάρκα και ξεκινήσαμε. Ο πιλότος μού είπε να δηλώσω Αφγανός για να μην με απελάσουν. Έδωσα 3.000 δολάρια. Ήταν νύχτα όταν φθάσαμε. Ο πιλότος είπε σε μας τους άνδρες να ριχτούμε στο νερό, να κολυμπήσουμε μέχρι την ακτή. Σκαρφαλώσαμε ένα βουναλάκι, περπατήσαμε μέχρι το πρωί και φθάσαμε σε ένα χωριό. Μπήκαμε σε καφετέρια, τουρτουρίζαμε... Δεν έχω δει πιο φιλόξενους ανθρώπους. Μας έφεραν φαγητό, ρούχα, μπιμπερό, γάλα, ρούχα για τα μωρά. Μάθαμε ότι το νησί λεγόταν Μυτιλήνη, το όνομα του χωριού δεν το θυμάμαι. Ήρθε και μας πήρε ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας. Μας έβαλαν σε κέντρο προσφύγων. Οι συνθήκες ήταν τρομακτικές. Δήλωσα Αφγανός. Μου έδωσαν ένα χαρτί και μου είπαν να προσπαθήσω να φύγω μέσα σε ένα μήνα από την Ελλάδα, κάπου αλλού στην Ευρώπη. Μαζί με τους Αφγανούς ήρθα με καράβι στην Αθήνα. Μέναμε στην Πλατεία Αττικής, σε ένα βρώμικο ξενοδοχείο. Μας πλησίασε ένας Αφγανός. Μας υποσχέθηκε διαβατήρια για να πάμε αλλού. Επέλεξα το πιο ακριβό, το καναδέζικο, ήθελα να πάω εκεί, είχα ακούσει ότι συμπεριφέρονται καλά στους πρόσφυγες. Πλήρωσα 19.000 δολάρια. Ο Αφγανός εξαφανίστηκε, χάσαμε όλοι τα λεφτά μας και το όνειρο...
Βρέθηκα στο κενό. Άρχισα να ψάχνω κάποια οργάνωση για τους πρόσφυγες. Πήγα στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, από εκεί σε άλλες οργανώσεις. Έκανα κανονική αίτηση ασύλου, πήρα το ροζ χαρτάκι. Στις ανθρωπιστικές οργανώσεις συνάντησα συγκλονιστικούς ανθρώπους. Κάποιος προσφέρθηκε να με φιλοξενήσει στο σπίτι του. Ξαφνικά εντάχθηκα σε παρέα. Άρχισα να μαθαίνω ελληνικά στα Εξάρχεια, κάνουν δωρεάν ελληνικά μαθήματα για μετανάστες. Οι φίλοι μου με βοήθησαν να βρω δουλειά. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Σε ένα γραφείο εύρεσης εργασίας μάς εξαπάτησαν κανονικά, αν και είχαμε πληρώσει. Συμπληρώνω εννιά μήνες στην Ελλάδα. Τώρα εργάζομαι σε κάποια βιοτεχνία στην Βόρεια Ελλάδα. Θέλω να τα καταφέρω. Περιμένω την έγκριση της αίτησης για άσυλο. Καλύτερα να με εκτελέσουν εδώ παρά να με στείλουν πίσω στο Ιράν. Το μέλλον; Δεν ξέρω. Έχω χάσει τα πάντα. Είμαι μέσα στην πάλη της επιβίωσης, οικονομικής και ψυχικής. Το Ιράν; Θα επιστρέψω μια μέρα. Καλή αντάμωση στα ιρανικά; Γκόντα Χαφέζ!»...

Χωρίς σχόλια...

...ιστολόγιο δεν γίνεται!

Πριν από ~6 μήνες είχα δώσει τα στατιστικά για τον αριθμό των σχολίων για τον καθένα.  Τι άλλαξε λοιπόν στο μεταξύ διάστημα?  Θυμίζω ότι ο καθένας μπορεί να δει τα αποτελέσματα  χρησ. το εργαλείο yahoo pipes εδώ. Η νέα κατάταξη είναι: (σε παρένθεση το προηγούμενο αποτέλεσμα - έχω αθροίσει τα σχόλια για όλα τα κατά καιρούς nicknames)

MgP 273 (139)

has&tas 191 (133)

sskape 174 (107)

chitis 158 (71)

Christos Friderikos 48 (14)

Antonis 28 (18)

Gregory 27 (27)

Βλέπουμε το δυναμικό come-back του Chris αλλά και την πλήρη απαξίωση από τον Greg που δεν έκανε ούτε ένα (1) σχόλιο αυτό το διάστημα και τον πέρασε μέχρι και ο γενικά εξαφανισμένος  Αμερικανός φίλος.

Αούα!

Ο αγαπητός μου φίλος και κουμπάρος ο Πάνος τα κατάφερε πάλι!  Θα συμμετέχει με το τραγούδι του "Αούα" (Ο χρόνος) στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης.   Περισσότερα εδώ και το τραγούδι σε wma εδώ (ευχαριστώ Chris!).    Παρεπιπτόντως έχουν προκριθεί και οι Γιοκαρίνης-Κοντογιαννίδης, πλάκα θα έχει...

Μπορείτε να ακούσετε μερικά τραγούδια τους στο myspace.

Κάτι δεν πάει καλά....

01/09/08 16:57
Απειλή από το βυθό . Μεθάνιο άρχισε να αναβλύζει από τον πυθμένα της Αρκτικής.

Associated Press

Μεγάλες ποσότητες μεθανίου παραμένουν παγιδευμένες στον πυθμένα εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Στοκχόλμη

Μεγάλες ποσότητες μεθανίου, ενός ισχυρού αερίου του θερμοκηπίου, αναβλύζουν από τον πυθμένα της θάλασσας έξω από τη Σιβηρίας και απειλούν να επιδεινώσουν δραματικά την κλιματική αλλαγή, ανακοίνωσε διεθνής ερευνητική αποστολή.
«Το μόνιμα παγωμένο υπέδαφος [κάτω από το βυθό] έχει τώρα μικρές τρύπες. Ανιχνεύσαμε αυξημένα επίπεδα μεθανίου πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και ακόμα υψηλότερα στο νερό ακριβώς από κάτω. Είναι προφανές ότι πηγή είναι ο πυθμένας» δήλωσε στο σουηδικό Τύπο ο Όεργιαν Γκούσταφσον, ο Σουηδός επικεφαλής της Διεθνούς Μελέτης Υφαλοκρηπίδας της Σιβηρίας.
Όπως αναμεταδίδει το AFP, οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στις θάλασσες του Λάπτεφ και της Ανατολικής Σιβηρίας και είναι πολύ ακριβέστερες σε σχέση με παλαιότερες μελέτες.
Οι επιστήμονες ανησυχούν εδώ και χρόνια ότι η παγκόσμια θέρμανση θα οδηγήσει σε λιώσιμο του μονίμως παγωμένου εδάφους στην Αρκτική και θα απελευθερώσει μεγάλες ποσότητες μεθανίου που παραμένουν παγιδευμένες εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το φαινόμενο θα επιδεινώσει την κλιματική αλλαγή, ειδικά στην περιοχή της Αρκτικής που ήδη πλήττεται περισσότερο.
Το μεθάνιο είναι 20 φορές πιο ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα ως αέριο του θερμοκηπίου.
Newsroom ΔΟΛ

Dazed and confused

Καθημερινα ειμαι On-line στο site της Αθλητικης Εφημεριδας SPORTDAY (www.sport-fm.gr)
Ενας λογος που το προτιμω αυτο το site ειναι γιατι αρθρογραφουν ο Σωτηρακοπουλος, Σπυροπουλος και κυριως ο Καρπετοπουλος (τον θεωρω κορυφαιο στο ειδος του, αν και ο Νικος μπορει να διαφωνησει).
Ο Σωτηρακοπουλος γραφει ενα αρθρο για την ΑΕΚ σημερα και στο τελος αλλαζει θεμα και εχει μια παραγραφο με τιτλο "Εγιναν ταυτοσημες εννοιες"
Νομιζω οτι αξιζει το αρθρο (http://www.sport-fm.gr/article/144020)
"Στην τελετή παράδοσης της σημαίας των Ολυμπιακών Αγώνων από τους Κινέζους στους Αγγλους, εκείνο που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο έκανε εντύπωση ήταν η επιβεβαίωση πως το λαμπερό υπερέχει του άξιου στη σύγχρονη εποχή. Και πως ο κόσμος έχει συνδυάσει την έννοια του διάσημου και του γνωστού με την έννοια του επιτυχημένου. Τα τελευταία είκοσι χρόνια η Βρετανία έχει βγάλει αληθινούς πρωταθλητές. Η λίστα είναι μεγάλη, από τον Ρεντγκρέιβ, των τεσσάρων χρυσών μεταλλίων σε διαφορετικές Ολυμπιάδες στην κωπηλασία, μέχρι τον Ματ Ντίκινσον, αρχηγό της παγκόσμιας πρωταθλήτριας ομάδας ράγκμπι του 2003. Και όμως αυτός που επιλέχτηκε ήταν ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, σύμβολο της εθνικής Αγγλίας στο ποδόσφαιρο, η οποία απέτυχε ακόμη και να προκριθεί στο Euro 2008. Επίσης η επιλογή μιας τραγουδίστριας, όπως η Λιόνα Λιούις, προερχόμενης από τηλεοπτικό σόου, πασπαλίστηκε με τη συμμετοχή ενός θρύλου της ροκ μουσικής, του Τζίμι Πέιτζ, του ανθρώπου που συνέθεσε τις μεγαλύτερες επιτυχίες των LED ZEPPELIN. Και είμαι βέβαιος πως δυστυχώς πάρα πολλοί από τους τηλεθεατές αναγνωρίσαν την εξαίρετη αοιδό, αλλά όχι και τον Πέιτζ! Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ζήτησε αυτόγραφο από τον Μπέκαμ, όταν τους σύστησαν στην τελική πρόβα! Οπως έλεγε και μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των LED ZEPPELIN, με όλα αυτά μείναμε εντελώς «Dazed and confused». Αλλά η ουσία παρέμεινε μία, πως στον σημερινό κόσμο οι απλώς γνωστοί και οι διάσημοι απέκτησαν ταυτόσημη έννοια με τους μεγάλους και μυθικούς. "

Ντόπα, εθνικισμός και ολυμπιακά ψέματα, η περίπτωση Χαλκιά

Νομίζω πως κακώς η Ελλάδα έμεινε χωρίς χρυσό σε αυτούς τους Ολυμπιακούς, έπρεπε να μας μας δώσουν ένα honoris causa για την καλύτερη εθνικιστική ντόπα. Παραθέτω ολόκληρο το εύγλωττο σχόλιο του Νίκου Δήμου από την Καθημερινή:

Εμείς τους ντοπάρουμε!

Του Νικου Δημου

Π ριν από τέσσερα χρόνια, κατακτώντας το χρυσό της Ολυμπιακό μετάλλιο, η Φανή Χαλκιά είπε μερικά βαρυσήμαντα λόγια – που, σύμφωνα με το (κρατικό) Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων: «θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία». Τα θυμίζω: «Οι Ελληνες είμαστε γεννημένοι πρώτοι. Τα υπόλοιπα είναι για τους δεύτερους. Το αποδεικνύουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλο τον κόσμο. Το έχουμε στα κύτταρά μας και είναι το μεγαλύτερο δώρο. Είναι κρίμα να το αμφισβητούμε. Οταν υπάρχει ελληνική ψυχή, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου». Πράγμα που σημαίνει πως η μετέπειτα πρόεδρος των Ελλήνων Ολυμπιονικών ήταν ήδη τότε ντοπαρισμένη. Οχι με μεθυλτριενολόνη. Με εθνικισμό. Που είναι (μαζί με το χρήμα) το κίνητρο πίσω από κάθε ντοπάρισμα. Οταν ολόκληρη η χώρα νιώθει «εθνικά υπερήφανη» διότι κάποιος συμπατριώτης (ή και ομογενής) πήδηξε ψηλότερα ή έτρεξε πιο γρήγορα, του δίνει την ώθηση για επικράτηση με κάθε κόστος. Οταν επιπλέον συμπληρώνει τη δόξα με απλόχερη οικονομική και επαγγελματική επιβράβευση, τον ωθεί σε πιο γρήγορη καταστροφή της υγείας του. Εμείς είμαστε που σπρώχνουμε τους νέους στην ντόπα. Θέλουμε να σταματήσουν; Ας πάψουμε να δίνουμε τόση σημασία στις πρωτιές και τα ρεκόρ (αλλά περισσότερη στην καθημερινή άθληση). Ας σταματήσουν πρόεδροι και πρωθυπουργοί να σφίγγουν θερμά το χέρι της μεθυλτριενολόνης και να συγχαίρουν την τεστοστερόνη. Ας μαζευτούν οι δημοσιογραφικοί διθύραμβοι περί «εθνικών θριάμβων», λες και πρόκειται για τη νίκη του Μαραθώνα. Και ας περικοπούν τα σπάταλα κονδύλια για την τερατογένεση των ολίγων. Ας δοθούν στην υγιεινή άσκηση των πολλών. Α, ναι – κι ας μπούνε μερικοί στη φυλακή. Η νομοθεσία το προβλέπει…

Να θυμίσω ότι ο μεγάλος Ψωμάρχης εκείνη την περίοδο είχε πάλι σβάρνα τα κανάλια αραδιάζοντας τις γνωστές κομπορρημοσύνες για τα μεγαλία της ελληνικής ψυχής. Τώρα που η ντόπα των Κινέζων αποδείχθηκε η καλύτερη να δούμε πως θα τα μπαλώσουμε...

Υ.Γ. Νομίζω πως πρέπει να κάνουμε διάβημα στον ΟΗΕ γιατί οι Κινέζοι μας κορόιδεψαν και μας στείλανε την μάπα πρεζουλίνη που ανιχνεύεται ενώ την "καθαρή" την κράτησαν γι'αυτούς και δώσανε λίγη και στους Τζαμαικανούς ;-)

Φαστ φουντ λογοκρισία, η περίπτωση της Κ.Ε.

Διαβάστε πως η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία πρώτα "'έθαψε" ένα άρθρο για τα τρανς λιπαρά (λάδια/μαργαρίνες) που χρησ. στα φαστ-φουντ στην Ελλάδα και μετά απέλυσε και το συντάκτη. Ο πρώην δημοσιογράφος καταγγέλλει όργιο διαπλοκής με στέλεγχος της Κ.Ε. να έχει franchise της Goody's! Παραθέτω ένα απόσπασμα από http://eleftheroutopia.wordpress.com/:

Η υπόθεση σε δυο λόγια:

Το καλοκαίρι του 2007, με αφορμή την απαγόρευση στη Νέα Υόρκη των τρανς (επιβλαβών λιπαρών οξέων που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στα φαστ-φουντ), κάναμε μαζί με μια συνάδελφο, και κατόπιν συνεννόησης με τη διεύθυνση της εφημερίδας, ένα ρεπορτάζ το οποίο:

(1) διερευνούσε αν υπάρχουν τρανς λιπαρά στα τρόφιμα που κυκλοφορούν στη χώρα μας

(2) ζητούσε την άποψη των δύο μεγαλύτερων εταιρειών φαστ-φουντ στη χώρα μας (McDonald’s και Goody’s) σε σχέση με τα τρανς.

Μετά από εκτεταμένη έρευνα (δες τις πηγές μας), το ρεπορτάζ μας αποκάλυπτε δύο σοβαρά πράγματα:

* ένα γενικό πρόβλημα δημόσιας υγείας: τα τρανς λιπαρά οξέα, παρότι θεωρούνται επικίνδυνα και έχουν απαγορευθεί σε άλλα μέρη του κόσμου, χρησιμοποιούνται ελεύθερα σε πάρα πολλά προΐόντα που κυκλοφορούν στη χώρα μας, και μάλιστα χωρίς σήμανση και χωρίς έλεγχο!

* ένα ειδικό πρόβλημα στις δύο μεγαλύτερες εταιρείες φαστ-φουντ: η McDonald’s απέσυρε τα τρανς στη Νέα Υόρκη αλλά εξακολουθούσε να τα χρησιμοποιεί στην Ελλάδα! Tα Goody’s, ενώ δεν χρησιμοποιούσαν τρανς, χρησιμοποιούσαν φοινικέλαιο, το οποίο σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (pdf), είναι ιδιαιτέρως επιβλαβές.

Έλα όμως, που στη διεύθυνση της εφημερίδας (στον διευθυντή Γιάννη Βλαστάρη και στον αρχισυντάκτη Βαγγέλη Σιαφάκα) δεν άρεσε ένα από όλα τα στοιχεία που προέκυπταν από το ρεπορτάζ. Γιατί δεν άρεσε; Διότι… τράκαρε σε μια γελοία διαπλοκή εντός της εφημερίδας: Διαπλοκή μεταξύ της διεύθυνσης της ΚΕ (διευθυντή και αρχισυντάκτη) και μιας δημοσιογράφου της ΚΕ (η οποία ταυτόχρονα ως επιχειρηματίας (!) έχει φραντσάιζ των Goody’s) με την ίδια τη Goody’s.

Η διεύθυνση της Κ.Ε. έκοψε το ρεπορτάζ. Αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό που θα ακολουθούσε…

Food for thought ή αλλιώς μερικές ταινίες για το φαί που τρώμε

1. Our daily bread, ένα Αυστριακό ντοκιμαντέρ πάνω στην βιομηχανική παραγωγή τροφής, χωρίς σπικάζ, με φυσικούς ήχους από το περιβάλλον που γυρίστηκε η κάθε σκηνή. Κότες, μοσχάρια, πατάτες, φρούτα, έτοιμα γεύματα και ότι άλλο θέλει η αγορά, παράγεται με ρομποτική ακρίβεια. Σου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο. (στην φωτογραφία ένα αεροπλάνο αεροψεκασμών "δροσίζει" τα ηλιόσπορα)2. Fast Food Nation, σε άλλο επίπεδο καλλιτεχνικά από το προηγούμενο αλλά τίμιο στις προθέσεις. Ίσως λίγο κραυγαλέα "στρατευμένο" και με αρκετές αμερικανιές, αξίζει όμως να το δει κανείς.

3. McLibel, ένας πυροβολημένος Άγγλος ακτιβιστής για το περιβάλλον τα βάζει με τα McDonalds (μαζί με την γυναίκα του) μοιράζοντας ένα φυλάδιο με τίτλο "What’s wrong with McDonald’s: Everything they don’t want you to know". Τα McDs τους μηνύουν και κερδίζουν μεν στο γράμμα του νόμου χάνουν όμως σε όλα τα άλλα με τελική κατάληξη την καταδίκη του Αγγλικού κράτους από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τον (άδικο) τρόπο που έγινε η δίκη. Καλοστημένο ντοκιμαντέρ, θα μπορούσε να είναι κα συντομότερο αλλά πάλι αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς. Ειδικά οι σκηνές με τους μάνατζαρέους της McDs είναι όλα τα λεφτά.

Κουτούποστην (-τον)!

Υπάρχει μια υπηρεσία του Amazon που λέγεται Mechanical Turk (καμία σχέση με τούρκο) και βασικά πληρώνει μερικά σεντ για απλές δουλειές on-line, όπως το να συμπληρώσεις μια έρευνα. Αυτό έκαναν λοιπόν οι άνθρωποι της IBM και της Dolores Labs χρησ. την υπηρεσία για να φτιάξουν ένα ερωτογενή χάρτη του ανθρώπινου σώματος. Ρώτησαν βασικά "που θέλετε να σας πιάνουν" και "που να σας πιάνουν". Τα αποτελέσματα αναμενόμενα, δείτε τα εδώ με την ανάλυση τους εδώ.Εδώ θέλουν να τις πιάνουν αλλά οι άντρες αλλού έχουν το μυαλό τους να χουφτώσουν...



Μία διαφορά είναι ότι οι γυναίκες θέλουν να τις κουτουπώνουν στον γύρω από τον λαιμό/σβέρκο πολύ περισσότερο από ότι οι άντρες έχουν διάθεση να το κάνουν. Άρα να και μια πρακτική εφαρμογή της σοφίας τους πλήθους ώστε να βελτιώσουμε την σεξουαλική μας ζωή ;-)

Τεχνικά θέματα ιστολόγιου

Image via Wikipedia Νομίζω πως έχετε προσέξει πως στα αριστερά της σελίδας έχω προσθέσει (εδώ και καιρό) κάποια επιπλέον "εργαλιάκια" ή widgets όπως οι ειδήσεις του Google, το tag cloud που σου δίνει τα ποιό κοινά θέματα με μεγαλύτερα γράμματα, τα ποιό πρόσφατα σχόλια πρώτα από όλα και το χάρτη με τον καιρό στην περιοχή. Από περιέργεια θα ήθελα να μου πείτε τη γνώμη σας για αυτά, εάν τα βρίσκετε χρήσιμα, αδιάφορα ή και ενοχλητικά. Η σειρά που έχουν είναι ΟΚ ή θα προτιμούσατε αλλιώς? Εάν κάποιος σκέφτηκε να προσθέσουμε κάτι θα χαρώ να το προσπαθήσω.
Γενικότερα παρατηρώ ότι η κατάσταση στο ιστολόγιο έχει παγιωθεί, με τους γνωστούς 4 σχολιαστές και τον Chris στη χάση και την φέξη. Ο Greg με τον Antonis εμφανίζονται πλέον παρέα με τον κομήτη του Halley.

Διαβάσματα, επισκόπηση καλοκαιριού

Book cover via Amazon Όχι ότι διάβασα και πολλά αλλά με αιτία μια γαστρεντερο-ιώση που με ξάπλωσε καμιά βδομάδα βρήκα ευκαιρία να διαβάσω μερικά. Μάλιστα την ιδέα για το post μου την έδωσε το σχόλιο του Νίκου για την τεχνολογία. Λοιπόν αξίζει να διαβάσετε το άρθρο του Michael Pollan "Unhappy Meals". Έτσι τον γνώρισα και εγώ και μετά διάβασα και άλλα δύο βιβλία του, το "in defence of food" και "an omnivor's dilemma".

Με δύο λόγια ό P. λέει ότι για το διατροφικό χάλι της εποχής μας (ειδικά στην Αμερική) αυτό που φταίει είναι η βιομηχανοποίηση της αλυσίδας διατροφής και ειδικότερα η υπερ-ειδίκευση και κεντρική παραγωγή και διακίνηση. Δηλαδή το φαγητό έγινε ένα προϊόν που παράγεται μαζικά σε μεγάλες μονάδες και μετά διακινείται τεράστιες αποστάσεις μέχρι να φτάσει στο πιάτο μας.
Η μαζική αυτή παραγωγή κάνει την αλυσίδα επιζήμια για το περιβάλλον και την υγεία μας. Για παράδειγμα οι αγελάδες κανονικά τρώνε χορτάρι και βόσκουν σε λιβάδια. Έτσι δεν έχουν ανάγκη από αντιβιοτικά και πρόσθετα.
Αυτό που μας προτείνει είναι:
1) να τρώμε τοπικά, δηλαδή από προϊόντα που παράγονται σε μικρή απόσταση από εκεί που ζούμε. Έτσι δεν επιβαρύνεται το περιβάλλον για την μεταφορά και βοηθάμε την τοπική οικονομία αλλά και οικοσύστημα. Είναι για μένα γελοίο να βλέπω να πουλάνε "οργανικά" προϊόντα από την Κίνα. Γενικά δεν έχω καμία εμπιστοσύνη σε ετοιματζίδικα "οργανικά" οτιδήποτε. Καλύτερα μη-οργανικά από τον παραγωγό δίπλα μου παρά από του διαόλου το κέρατο.
2) να τρώμε λιγότερο, νομίζω πως μια βόλτα στο δρόμο θα μας πείσει για το πόσο επιτακτική ανάγκη είναι αυτό. Βέβαια από προσωπική πείρα "easier said than done", αλλά αυτό ας το αφήσω για άλλο θέμα.
3) να τρώμε πραγματικά φαγητά, δηλαδή μη επεξεργασμένα, όπως λέει χαρακτηριστικά να τρώμε αυτά που και η προ-γιαγιά μας θα αναγνώριζε τι είδους φαΐ είναι. Εάν η συσκευασία ενός προϊόντος διαφημίζει κάποιο καλό που κάνει στην υγεία μας μην το αγοράζετε, πάντα είναι απάτη γιατί ό,τι καλό κάνει είναι σίγουρα λιγότερο από το φρέσκο λαχανικό ή άλλο που βρίσκετε σε κάποιο ράφι μόνο του και σιωπηλό και αποτελεί το βασικό συστατικό της επεξεργασμένης τροφής.
4) να τρώμε συμμετέχοντας σε μια πολιτιστική εμπειρία φαγητού. Να καθόμαστε στο τραπέζι, να τρώμε με παρέα, να τρώμε όπως λέμε "παραδοσιακά".

Αν και τα βιβλία του είναι γύρω από την Αμερικανική πραγματικότητα όπου τα διατροφικά πράγματα είναι τραγικά βιομηχανοποιημένα νομίζω πως αξίζει να διαβαστεί και να διαδοθεί και στα δικά μας λημέρια. Έχω βαρεθεί να βλέπω ντομάτες Βελγίου και λεμόνια Αργεντινής. Πλέον από αντίδραση αρνούμαι να αγοράσω ό,τι λαχανικό δεν είναι Ελληνικό. Μακριά από μένα οι εθνικισμοί αλλά πλέον έχω πειστεί ότι έτσι τρώω καλύτερα.

Κινηματογραφικά ΙΙ. (Μήπως φταίνε τα χοτ-ντογκζ;)

Τελικά, το μυαλό μας το βγάζουμε από το κρανίο συχνότερα από μια στιγμή.

Κατ’ αρχή και για να μην το ξεχάσω, Τιμή και Δόξα στον μεγάλο Robert Downey Jr.
Θα πήγαινα να δω Ironman μόνο και μόνο για την πάρτη του.
(Δεν πήγα όμως, τώρα τι λες;).

Αν θέλω να κάνω μιαν ανασκόπηση (αν και είναι κάπως νωρίς) των φετινών θερινών κινηματογραφικών μου εμπειριών θα στεκόμουν (με μια λέξη) στις Επανεκδόσεις.
Χαίρομαι που τα πολύ τελευταία χρόνια παρακολουθώ ταινίες που δεν είχε τύχει να ξαναδώ και ειδικότερα σε συνθήκες Μεγάλης Οθόνης.
Κάτι τέτοιο θυμάμαι παλιότερα σε άρπα-κόλλα αφιερώματα στο θέατρο Κήπου, αλλά οι κόπιες τότε ήταν αισχρές και ο «χασάπης» σε εντεταλμένη υπηρεσία.

Αναρμόδιος να τις κατατάξω αφού πάνω απ' όλους τις έκρινε η αντοχή στο χρόνο:

Breakfast at Tiffany's (1961).
Λαμπερό όσο η πρωταγωνίστριά του και αφελώς (για την εποχή μας) αθώο.

Rear window (Σιωπηλός μάρτυρας - 1954).
Είμαστε όλοι μπανιστηρτζήδες.
Θεατρικό, ψυχολογικό θρίλερ από τα κορυφαία του master Alfred.

The apartment. (Η γκαρσονιέρα - 1960)
Κωμωδία γνήσιου ήθους.
Τον καιρό που δεν χρειαζόταν να ακούσεις πορδή για να γελάσεις.

Klute (Η εξαφάνιση - 1971).
Αστυνομικό θρίλερ του Αλαν Πακουλα.
Ζωγραφιά!
Ασύλληπτη η μετέπειτα παραγνωρισμένη Jane Fonda, αταίριαστα ταιριασμένη με τον (νεαρό) Donald Sutherland.
Βρείτε το και δείτε το.
KAI γαμάτο soundtrack.


Προχωρώντας στα... φρέσκα κουλούρια:

The dark knight.
Ο πρώτος Μπατμαν που είδα, ever.
Βλέπω ότι καρτούν κυκλοφορεί, διάβασα πολύ κόμικ αλλά ποτέ δεν ήμουν fan των superheroes της Marvel ή των DC.
Είναι όμως μια σπουδαία ταινία ακόμα και για μένα τον (ας πούμε) ανίδεο.
Με ουσιώδη και όσα χρειάζονται εφέ.
Και τον Jocker-Ledger θαρρείς τραγικά γεννημένο για αυτόν τον ρόλο.

Indiana 4.
Δε θέλω να θυμάμαι τίποτε άλλο από αυτήν την ταινία.
Ούτε καν το μακρινάρι τίτλο της, και αυτόν συνοπτικά.
Της έδωσα πίστωση χρόνου, την δούλεψα στο μυαλό μου, δυστυχώς δε θα ήθελα να την ξαναδώ.
Ποτέ.
Αποδείχθηκε μεγάλη μαλακία ένα sequel με καθυστέρηση 19 ετών.
Και ο πρωτοεμφανιζόμενος μπασταρδάκος του, για πολύ ξυλο!


Sex & the city. (Γελάτε,ε;)
Μόνο για τους πιστούς της τηλεοπτικής σειράς.
Ναι, ήμουν απ’ αυτούς, σας χαλάει;
Ένα χορταστικό επεισόδιο 2 ωρών.
(Ε, τα κολόπαιδα, ακόμα γελάνε…
Πού να δουν και το επόμενο…)

Mamma mia!
Τραγωδία, ίσως το χειρότερο μιούζικαλ που έχω δει ποτέ.
Με μεγαλύτερο μειονέκτημά την πλοκή που στήθηκε γύρω από τα προϋπάρχοντα περιορισμένης στιχουργίας τραγούδια των Abba.
Παπαριές όσα λέγονται περί προβολής της Πατρίδος, Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά στην ταινία.
Μεσόγειος ναι, Ελλάδα όχι.
Απορώ με την Streep, και τον Stellan Skarsgard ενώ ο Brosnan έχει ξανααυτοσαρκαστεί στο Mars Attacks! του Tim Burdon.

Chansons d'amour.
Με αφορμή ένα τραγικό γεγονός, στήνεται ένα μιούζικαλ λίγο γλυκερό αλλά καθ' όλα φρέσκο και έντιμο.

.

Vantage Point (Σημείο Υπεροχής).

Γύρω από μια χιλιομασημένη ιδέα (απόπειρα δολοφονίας προέδρου ΗΠΑ) στήνεται ένα πρωτότυπο σενάριο με 8 διαφορετικές γωνίες-λήψεις του ίδιου γεγονότος, μέσα από τους πρωταγωνιστές του.

Γρήγορο, σύντομο, ευρηματικό, τα χαλάει πολύ λίγο στο τέλος.

Ο,τι πρέπει για καλοκαίρι.


Eνα γενικότερο σχόλιο αναφορικά με το «ένα γενικότερο σχόλιο» του MgP.
Πολλά πράγματα είναι αδιανόητα για το ηλικιακό target group των 8-18.
Ένα από αυτά είναι να πείσεις έναν έφηβο να παρακολουθήσει μία ταινία με την παρέα του, στο «Αριστοτέλειο» ή τον «Έσπερο».
(Τι; Έκλεισε και ο Έσπερος; Τι λες βρε, παιδάκι μου…)

Την παρακολουθώ, την πιτσιρικάδα, όσο μπορώ, αφ’ ενός λόγω του μικρού μου και αφ’ ετέρου λόγω της δουλειάς μου.
Παραξενεύομαι που προτιμούν να παρακολουθήσουν καλοκαιριάτικα το Dark Κnight σε μια αίθουσα των multiplex παρά σε κάποιον θερινό.
Τρελαίνομαι όταν βγάζουν εισιτήριο στις 3 πρώτες σειρές της αίθουσας αντί να περιμένουν 20’ για την επόμενη προβολή.
Κακός εννοούμενος χαβαλές, από ένα κοινό χαλιναγωγημένο όσο δεν πάει.

Έχουν πέσει όλοι με τα μούτρα σε αυτές τις ηλικίες.
Σε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης, είναι οι καλύτεροι πελάτες όλων, και οι μόνοι που κυκλοφορούν με easy money στις τσέπες τους προς ακαριαία εξαργύρωση του και ας μην έχουν δουλέψει ούτε για ένα ευρώ από αυτά (λογικό).

Είναι κάτι που συνέβαινε πάντοτε, εκείνο που με προβληματίζει είναι η διαμόρφωση του προφίλ του αυριανού 20άρη, 30άρη και βάλε, που τα χει κάνει όλα σουπερμάρκετ, με σημαιοφόρο την κακογουστιά και την φτήνια της δήθεν πλούσιας, παχιάς μοκέτας του Ster.

Κινηματογραφικά, απολογισμός καλοκαιριού

Γλυκά:
Batman, the dark knight. Μια από τις καλύτερες μεταφορές comic, φιλοσοφημένο σενάριο, ωραία εφέ και συνταρακτική ερμηνεία από τον Ledger (R.I.P) στο ρόλο του Jocker. Μην το χάσετε.

Iron Man. Δεν το περίμενα τόσο καλό. Μπορεί να βγάζει ένα μιλιταρισμό αλλά δεν είναι αποστειρωμένο ούτε μόνο για Αμερικανάκια. Τα εφέ του είναι μακράν τα ποιό εντυπωσιακά.

Wanted. Για μια στιγμή βγάζουμε το μυαλό μας από το κρανίο και απολαμβάνουμε δράση και Angelina να κάνει παλαβά με το αυτοκίνητο. Όποιος το δει δεν θα το μετανιώσει. Καλοί ηθοποιοί και καταιγιστικός ρυθμός.

The Incredible Hulk. Μετά την πατάτα του πρώτου Hulk ήρθε ο Norton να δώσει υπόσταση στο ρόλο και ένα καλοδουλεμένο σενάριο, πάνω στο μοτίβο του Iron Man. Στην τελευταία σκηνή του έργου εμφανίζεται μάλιστα ο Downey Jr. προμηνύοντας μια κοινή επόμενη ταινία. Όσοι γουστάρουν Marvel comics θα το απολαύσουν.

Ξινά:
Hellboy II: The Golden Army. Μόνο για τα εφέ αξίζει, δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Τίμια πατάτα.

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. Απίστευτη μαλακία, προκαλεί θλίψη. Καμία σχέση με την ειρωνεία και το στυλ του αυθεντικού. Ο Ford ποτέ δεν ήταν σοβαρός ηθοποιός αλλά εδώ είναι για λύπηση. Μακριά.

Ι-4 Λούφα και απαλλαγή. Κρίμα, μια ακόμα αρπαχτή. Άνευρο, γεμάτο κλισέ και βλακώδες, δήθεν politically correct σενάριο. Μόνο για Γυμνάσια και βγάλε.


Ένα γενικότερο σχόλιο: η δημογραφική σύσταση του πληθυσμού των multiplex πλέον αντικατοπτρίζεται στα είδη των ταινιών. Τα τελευταία 10-15 χρόνια ο κινηματογράφος έχει για καλύτερους πελάτες τα παιδιά 8-18 ετών. Οι 'μεγάλοι' είναι σπίτι και βλέπουν DVD, ίδιο και οι φοιτητές ας είναι καλά τα torrents. Έτσι οι παραγωγές πλέον κεντράρουν στα γούστα των πελατών με άφθονη δράση και comic book action heros. Σε λίγα χρόνια νομίζω ο κινηματογράφος θα γίνει μια διασκέδαση για λίγους σε αίθουσες-σαλονάκια με φαί, ανέσεις και άλλα λούσα σαν αυτές του Village στο Cosmos.

Μα ποιός αγώνας είναι αυτός?

Μια και το ρίξαμε στο μπάσκετ, βρήκα αυτή τη θολή, υπερφορτισμένη και κακο-τραβηγμένη φωτό από ένα άλλο αγώνα μπάσκετ της dream-team. Μάλλον δεν είναι ο τελικός γιατί η αφίσα στην μπασκέτα δεν υπάρχει, εκτός και εάν βλέπουμε την άλλη μεριά (του 10ου). Επίσης δεν μπορώ να ξεχωρίσω καλά ποιός είναι ποιός, μόνο τον SSkape με την αφάνα διακρίνω να κάνει το screen για το pick-and-roll ;-)



Βοηθήστε με να διαλευκάνουμε το μυστήριο!

ΥΓ Όποιος έχει εύκολες φωτό από τους αγώνες περιόδου ας τις βάλει στο ιστολόγιο. Εάν δεν υπάρχει scanner κανονίζουμε να το κάνω εγώ.

Dream Team

Μια και είναι καιρός ολυμπιακών αγώνων είπα να θυμηθούμε την πραγματική dream team. Για όλους εμάς λοιπόν και χωρίς ντόπα! Εάν θυμάμαι καλά η φωτό είναι από το 'πρωτάθλημα' Λυκείου και νομίζω πριν τον μεγάλο τελικό. Όποιος μπορεί ας μας δώσει λεπτομέρειες.